İSLÂM ve DEMOKRASİ

Mücadele

2012-02-28T03:54:00.005-08:00

Said-i Nursi Diyor ki:

”Bir tek gayem vardır: O da, mezara yaklaştığım bu zamanda, İslâm memleketi olan bu vatanda bolşevik baykuşlarının seslerini işitiyoruz. Bu ses, âlem-i İslâm’ın iman esaslarını zedeliyor. Halkı, bilhassa gençleri imansız yaparak kendisine bağlıyor. Ben bütün mevcudiyetimle bunlarla mücâdele ederek gençleri ve Müslümanları imana dâvet ediyorum.,,

(Şuâlar, s. 427),,

Ermeni Soykırımı

2011-12-23T12:47:00.000-08:00

Ermeni Kırımı

Ana madde: Ermeni Kırımı

Nüfusun ana dile göre dağılımıyla ilgili olarak Osmanlı tarihçisi Kemal H. Karpat, 1914 yılı nüfus çalışmasıyla ilgili olarak şu gruplandırmayı yapmaktadır (Karpat, age, sayfa, 208-227): Müslümanlar, Rumlar, Ermeniler, Yahudiler, Katolikler, Ermeni Katolikler, Protestanlar, Latinler, Süryaniler, Eski Süryaniler, Keldaniler, Jakobiler, Maroniler, Samiriyeliler, Nasturiler,Yezidiler, Çingeneler, Dürziler, Kazaklar, Bulgarlar, Sırplar ve Ulahlar. Rum Katolik ve Rum Ortodoks nüfusları toplamı, 1 milyon 792 bin 206’dı. Ermeni Gregoryen ve Ermeni Katolik toplamı ise 1 milyon 230 bindir. Bu halde etnik köken itibariyle 1914 yılında Osmanlı İmparatorluğu nüfusunun yüzde 9,68’i Rum ve yüzde 6,64’ü Ermenidir. (Kaynak: Kemal H. Karpat, Osmanlı Nüfusu (1830-1914), Tarih Vakıf Yurt Yayınları, İstanbul, 2003, sayfa 226-227; birçok kaynaktan aktaran DİE, Cilt 2, sayfa 46.)I. Dünya Savaşı öncesinde, 1914 sayımına göre Osmanlı İmparatorluğu’nun toplam nüfusu 18.520.016 kişiydi. Bunun 15.044.846’sı (%81,23) Müslümandı. Müslüman nüfus, Türkler, Kürtler, Lazlar ve Gürcüler (Kartveli ırkı), Araplar, Çerkesler ve diğer Müslüman milliyetlerden oluşmaktaydı. Kalan 3,475,170 kişinin 1.729.738’i (%9,34) Rum Ortodoks, 1.162.169’u (%6,27)Ermeni Gregoryen, 62.468’i (%0,34) Rum Katolik, 65.844’ü (%0,35) Protestan, 24.845’i (%0,13) Latin, 187.073’ü (%1,01)Yahudi, 47.406’sı (%0,26) Maruni, 195.617’si (%1,06) diğerleriydi.

Cumhuriyet döneminin ilk sayımı olan 1927 Nüfus Sayımında Türkiye'nin ana dili Ermenice olan nüfusu 64.745 kişi olarak belirtilmiştir. (Kaynak: İstatistik Umum Müdürlüğü ve Devlet İstatistik Enstitüsü, 1927 nüfus sayım sonuçları.)

I. Dünya Savaşı sırasında gerçekleşen bu büyük nüfus hareketi Ermeni kaynaklarında genellikle Mezn Yeğern (Büyük Felaket) veya Çart (Kırım) olarak adlandırılmakta ve modern Ermeni tarihinin dönüm noktası olarak değerlendirilmektedir.

Eski Ermeni Krallığı

2011-12-23T12:39:00.000-08:00

Eski Ermeni Krallığı

Ana madde: Ermeni Krallığı

Roma-Partya Savaşı'nın (58–63) ilk iki yılındaki ordu hareketleri.

Savaşın son üç yılındaki seferler. L. Caesennius Paetus komutasındaki Roma Ordusu Rhandeia'da Partlara yenildi.

Eski Fars (Pers) İmparatorluğunun son döneminde Arminiya eyaletinin siyasi öneminin arttığı ve bölgenin imparatorluk bünyesindeki iktidar mücadelelerinde ön planda rol oynadığı görülür. Fars İmparatorluğununMakedonyalı III. Aleksander tarafından yıkılmasından (M.Ö. 331) bir süre sonra bölgede, biri Aras Vadisinde, diğeri Sophene (Elazığ) havalisinde odaklanan iki ayrı krallık ortaya çıkmıştır. Her iki devletin hükümdar sülaleleri İran yönetici sınıfı kökenli olduklarını iddia etmekle birlikte, Suriye ve Anadolu'da egemen olan Helenistik devletlerle yakın ilişkiler kurmuşlardır.

M.Ö. 1. yüzyıl başında Suriye'de Selevkoslar Krallığının çöküşü üzerine Ermenistan Kralı II. Tigran (M.Ö. 95 - 55) Yukarı Mezopotamya ve Suriye'ye doğru yayılma siyaseti izleyerek egemenliğini bugünkü Lübnan'ın güneyine dek genişletmeyi başarmıştır. Tigran, başkentini de Diyarbakır (Amida) yakınlarında kurduğu Tigranakert (Tigranocerta) kentine taşımıştır. Ancak Doğu Akdeniz'de güçler dengesinin bozulmasından rahatsız olan Roma İmparatorluğunun müdahalesi üzerine Tigran, Pompeius komutasındaki Roma kuvvetlerine yenilmiş ve fethettiği toprakları terke mecbur bırakılmıştır.

M.Ö. 1. yüzyıldan MS 4. yüzyıla dek Ermeni krallığının, bir yandan Roma, diğer yandan İran'da kurulan Part ve daha sonra Sasani imparatorlukları arasında bir tür "tampon bölge" görevi üstlendiği görülür. Krallar sık sık dış güçlerin müdahaleleriyle değişmiş, hatta kraliyet hanedanı dışından yabancı asıllı kişiler zaman zaman Roma veya İran baskısıyla kral atanmışlardır. Kraliyet makamının zayıfladığı bu dönemde yerel bey hanedanları (nakharar'lar) güçlenmiş ve çok sayıda beylikler ortaya çıkmıştır. En önemli nakharar hanedanları Muş'ta Mamigonyan'lar, Kars'ta Gamsaragan'lar, İspir'de, daha sonra Kars, Ardanuç ve Muş'ta Bagratuni'ler, Başkale ve Van'da Ardzruni'ler, Gevaş'ta Rştuni'ler, Tekman'da Vahevuni'ler, Erciş'te Abahuni'ler, Malazgirt'te Knuni'lerdir.

387 yılında Ermenistan, Doğu Roma İmparatorluğu ile Sasani İmparatorluğu arasında ikiye bölünmüştür. Bu tarihte çizilen ve Erzurum-Silvan-Nusaybin hattından geçen sınır, yaklaşık 300 yıl boyunca Bizans-İran sınırını oluşturmuştur. Batı Ermenistan bu tarihten itibaren Bizans tarafından atanan (fakat çoğunlukla yerel nakharar ailelerinden gelen) askeri valilerce yönetilirken, Doğu Ermenistan'da kraliyet hanedanı 421 yılına kadar hüküm sürmüş, bu tarihten sonra doğuda da İran tarafından atanan valiler (vostikan 'lar) dönemi başlamıştır^{[kaynak belirtilmeli]}. Ancak 451 yilinda, Iran Sasanid imparatorlugu Ermenilerin dini secimlerini zor kullanarak degistirmek istediginde, Ermeni beylerinin temsilcisi (sparabed) Vartan Mamigonyan önderliğinde İran'a karşı başlatılan savas yenilgi ile sonuçlanmistir. Ermeniler yenildigi halde Iranlilar Ermeniler'e dinde ozerkliklerini geri vermislerdir. Bu nedenle Ermeniler arasinda bu yenilgi aslinda bir basari olarak adlandirilir.

Ortaçağ

Ermeni ülkesi 640-653 yılları arasında gerçekleştirilen seferler sonucunda Arap egemenliğine girmiştir. Ancak Halifelik yönetimi bölgede doğrudan bir İslamlaştırma veya Araplaştırma politikası uygulamayarak, yerel nakharar sülalelerine geniş özerklik tanıyan bir düzen kurmuştur.

9. yüzyıl sonunda Abbasi Halifeliğinin zayıflaması üzerine, Bizans'ın Ermeni beylerini kazanmaya yönelik politikalar geliştirdiği, buna karşılık Bağdat yönetiminin de Arap yanlısı olarak tanınan Bagratlılar ve Ardzruniler gibi nakharar ailelerini destekleme yoluna gittiği görülür. 806'da Halife Harunürreşid Bagratlılar´dan "Et Yiyen" lakabıyla anılan Aşot'u "Ermenistan Emiri" ilan etmiştir. Kendisinin torunu olan bir başka Aşot Bagratuni 886'da "Şehinşah-ı Armen" sıfatıyla Ermenistan tacını giymiştir. Karsve Ani kentlerinde hüküm süren Bagratuni'lere karşılık, Gevaş ve Akdamar Adası'nda yerleşik olan Ardzruni hanedanı onlara rakip bir Ermenistan Krallığı iddiasına girişmişlerdir. Her iki krallık iç kavgalar ve hanedan mücadeleleriyle bölündüğü halde, 10. yüzyılda ve 11. yüzyılın ilk yıllarında, bugüne kadar kalıntıları görülen bayındırlık ve sanat eserleri ortaya koydular. Akdamar Adası'ndaki Surp Haç Kilisesi ve Kars, Ani ve Artvin yöresindeki birçok anıtsal yapı bu dönemin eseridir.

11. yüzyıl başında tamamen parçalanan Arap imparatorluğunun bıraktığı boşlukta Bizans İmparatorluğu atağa geçerek bölgedeki Ermeni devletlerini teker teker egemenliği altına almıştır. Malazgirt 993'te, Ardanuç ve Yusufeli 1000'de, Ardzruni Krallığı 1020'de, Ani 1045'te, Kars 1064'te Bizans'a boyun eğer. Yenilgiye uğrayan Ermeni beyleri Bizans Devleti tarafından Fırat'ın batısındaki eski Rum topraklarına göç ettirilerek, maiyetleri ile birlikte Sivas, Kayseri, Maraş, Antep ve Kilikya bölgelerine iskân edilirler.

Malazgirt Savaşı'ndan sonra Anadolu'da Bizans egemenliğinin iflası üzerine, Bizans toprakları içindeki Ermeni askeri şeflerinin bazıları İç-doğu Anadolu'da bağımsız veya özerk(yarı-bağımsız) beylikler kurmuştur. Bu beyliklerin çoğu 1080'den sonra Türkler tarafından tasfiye edildi ya da küçük bir bölümü Müslümanlığı kabul ederek Türkleşirken ve Kürtleşirken,Kilikya (Çukurova) bölgesinde Sis (Kozan) ve Anavarza kalelerinde yerleşik olan Rupenyan Beyliği yaklaşık 300 yıl boyunca bağımsız kimliğini korumayı başardı.

Türk ve İran egemenliği

Ermeniler'in vatanı 11. yüzyıldan itibaren çeşitli Türk ve İran devletlerinin egemenliği altında paylaşıldı. Eski Ermeni yerleşim merkezleri 13. yüzyıldaki Moğol istilası ve özellikle 16. yüzyıldaki Osmanlı-İran savaşları sonucu büyük tahribata uğrarken, bölgeden Türk ve İran devletlerinin siyasi ve ekonomik merkezlerine doğru önemli bir Ermeni göçü vuku bulmuştu.

15. yüzyılda Akkoyunlu Devleti, Ermeni kilisesine yönelik aktif bir himaye politikası izlemiş, Ermeni Kilisesi'nin ruhani başkanlığı olan Gatoğigosluk makamının Eçmiadzin'de (bugünkü Ermenistan Cumhuriyeti içinde, antik Vağarşapat kenti yakınında) 1441'de yeniden tesisine önayak oldu. II. Mehmed'in 1476'da İstanbul'da Ermeni Patrikhanesini kurdurmasında, Akkoyunlu Devleti ile Osmanlı Devleti arasındaki güç mücadelesinin etkisi vardı.

1606'da Safevi Şahı I. Abbas İsfahan yakınında Yeni Culfa kentini kurarak Nahçıvan ve Kars'tan getirdiği 150.000 Ermeniyi buraya iskân ettirdi. Bu tarihten itibaren Yeni Culfa, İstanbul ile birlikte Ermeni kültürünün başlıca iki merkezinden biri olarak öne çıktı.

Ermeni Reform Hareketi ve milliyetçiliğin doğuşu

Osmanlı Ermenileri arasında Batılılaşma ve reform hareketlerinin başlangıcı 18. yüzyılın ilk yıllarına dayanır^{[kaynak belirtilmeli]}. 1701 yılında Sivas'lı Mkhitar Vartabed öncülüğünde İstanbul'da başlayan reform hareketi, kız ve erkek çocuklar için modern okullar açılması, eski kilise Ermenicesi yerine İstanbul halk diline dayalı yeni yazı dilinin geliştirilmesi, Batı dillerinden kitaplar çevrilmesi, ve reformlara direnen Kilise yönetimine karşı sivil siyasi örgütlenmelerin kurulmasını hedeflemiştir. Zaman zaman sert mücadelelere sahne olan reform hareketi, 1860'ta Padişah Abdülmecid tarafından Ermeni Milleti Nizamnamesi ile gerçekleşti. Bu Nizamname ile kurulan Ermeni Millet Meclisi Osmanlı Devletindeki ilk temsili parlamenter organ niteliğinde olup, 1876 Kanun-u Esasi'si ile kurulan Osmanlı Mebusan Meclisi'ne de örnek teşkil etmiştir.

İstanbul Ermeni entelijensiyası özellikle 1826-1876 yılları arasında, II. Mahmut ve Tanzimat'ın reform politikalarıyla özdeşleşerek, Osmanlı siyasi ve kültürel yaşamında daha önce sahip olmadığı aktif bir rol oynamaya başlamıştır. Ermenice basın 1860'tan itibaren hızla gelişerek Türkçe basınla rekabet edebilecek bir toplam tiraja ulaşmıştır. 1856 Islahat Fermanı'ndan sonra Ermeniler Osmanlı tarihinde ilk kez çeşitli devlet kademelerinde görev alarak, askeri ve sivil vezaret (paşalık) rütbesine ve nazırlık görevine kadar yükselmişlerdir.

Ermeni toplumu içinde devrimci ve milliyetçi akımlar 1870'lerin sonunda II. Abdülhamid'in gayr-ı müsümlere karşı yürüttüğü baskıcı hareketler sonucu olarak, özellikle Avrupa'da eğitim gören üniversite gençliği arasında boy göstermiştir.

Sosyalist ve devrimci nitelikteki ilk örgüt olan Hınçak ("Çan") 1887'de İsviçre'nin Cenevre kentinde üniversite öğrencisi Avedis Nazarbekyan ve arkadaşları tarafından kurulmuştur. 1890'da Tiflis'te Kristapor Mikaelyan, Stepan Zoryan ve Simon Zavaryan tarafından kurulan Ermeni Devrimci Federasyonu, ya da yaygın adıyla Taşnaksutyun ("Federasyon"), kısa zamanda Hınçak'çıları ikinci plana iterek, ulusçu hareketin ana örgütü olarak öne çıkmıştır.

1895'te Taşnaksutyun önderliğinde Doğu Anadolu'da girişilen protesto yürüyüşü, II. Abdülhamid'in yönetimince sert bir şekilde bastırılmıştır. Protestonun amacı azınlıklara yapılan baskının durudurulmasının istenmesi idi. 1895 olayları çoğu zaman "Birinci Ermeni Katliamı" olarak adlandırılır. Ancak 1895 Van, Bitlis, Erzurum, Erzincan ve Sivas olaylarının can kaybı rakamları hakkında güvenilir kaynaklar bulunmamaktadır.

Abdülhamid saltanatının son yıllarında Ermeni Devrimci Federasyonu rejime karşı direnişin önemli bir nüvesini oluşturmuş ve bu niteliğiyle İttihat ve Terakki örgütüne de model ve müttefik olmuştur. 1908 Devrimi'nde İttihat ve Terakki ile Taşnaksutyun beraber hareket etmişlerdir. Ancak ihtilalden kısa bir süre sonra iki örgüt arasında anlaşmazlık başgöstermiş, ve iktidar partisinin eski müttefikleri hakkındaki kuşkuları, İttihat ve Terakki'nin 1912'den itibaren belirginleşen Ermeni aleyhtarı politikasında rol oynadı.

Osmanlı Ermenileri

2011-12-23T12:25:00.000-08:00

Bir Osmanlı Ermenisi (1779)

Osmanlı Devleti kuruluş döneminde Ermeniler, genellikle Çukurova, Doğu Anadolu ileKafkasya bölgelerinde bulunan beylikler altında yaşamaktadırlar. Bursa'nın başkent olduğu dönemde Ermeni ruhani reisliği başkente alınmıştır. İstanbul'un Fethinden sonra da İstabul'a taşınmış ve daha sonra da Ermeni Patrikliği kurdurlmuştur. ferah ve huzur içinde yaşayan Ermeniler Anadoludan gelen göçlerle Istanbul'da büyük bir cemaat oluşturmuştur.

Osmanlı Devleti, Gülhane Hatt-ı Hümayunu ile yapmayı vaadettiği ıslahatları ilân etmiş, ancak gayrimüslimler verilen yeni haklardan memnun kalmamışlardır. Tanzimat ile gayrimüslimlere askerlik mükellefiyeti getirilmiş, devlet memuriyetleriyle idari ve askeri okullara girmelerine izin verilmiştir.

Osmanlı yönetimindeki diğer gayrimüslim azınlıklar gibi Ermeniler de her zaman birinci sınıf vatandaş muamelesi görmüşler; askere gitmedikleri gibi, özellikle ticari hayatta kilit noktaları ellerine geçirmek suretiyle, toplum içinde ön plana çıkmışlar, zengin olmuşlardır.

Genel Kronoloji

1324: Osman Gazi 1324 yılında Bursa'yı başkent yaptıktan sonra, Kütahya'daki Ermenilerin çoğunluğu ve Ermeni ruhani reisliği Bursa'ya nakledilmiştir.
1453: Fatih Sultan Mehmet 1453'de İstanbul'u aldıktan sonra Ermenilerin Bursa'daki ruhani başkanı Hovakim'i İstanbul'a getirmiştir.
1461: Yine Fatih Sultan Mehmet 1461'de yayınladığı bir fermanla Ermeni Patrikliği'ni kurdurmuştur.
1514: Yavuz Sultan Selim'in 1514-1516'da Güney Kafkasya ve Doğu Anadolu'yu fethetmesiyle buradaki Ermeniler de aynı cemaat bünyesine alınarak İstanbul Patrikliği'ne bağlanmışlardır.
Tanzimat ile gayrimüslimlere askerlik mükellefiyeti getirilmiş, devlet memuriyetleriyle idari ve askeri okullara girmelerine izin verilmiştir.
1863: Buna dayanarak Ermeniler, 1863'de yürürlüğe giren 99 maddeden oluşan Ermeni Milleti Nizamnamesi'ni bir fermanla Babıâli'ye onaylatmışlardır.

Ermeni, Ermenistan'da ve dünyanın çeşitli ülkelerinde yaşayan bir ulus veyaetnik grupa verilen addır.

Yeryüzünde çeşitli ülkelere dağılmış 7.000.000 civarında Ermeni bulunmaktadır. Ermenistan'daki Ermeni nüfusu resmi rakamlara göre 3 milyon civarındadır.

19. yüzyıla dek büyük çoğunluğu Osmanlı ve İran imparatorlukları sınırları içinde yaşayan Ermeniler, bu tarihten itibaren çeşitli nedenlerle dünyanın birçok ülkesine dağılmışlardır. Bu dağılma olayına ve dağılma sonucu çeşitli ülkelerde yaşayan Ermeni topluluklarına topluca Ermeni diasporası adı verilir. Diasporada Ermeni nüfusunun en yoğun olduğu ülkeler Rusya, ABD ve Fransa'dır. İran veTürkiye Ermenileri kendilerini diaspora kapsamında değerlendirmemektedirler.

Dil

Ermenice Hint-Avrupa Dilleri ailesi içinde bağımsız bir dal oluşturan bir dildir. Yukarı Fırat ve Aras havzasında MÖ 5. yüzyıldan itibaren varlığı kaydedilmiş ve 405 yılından itibaren Ermeni alfabesi ile yazılmaya başlanmıştır.^[33] Din adamıMesrop Maştots (y. 361-441) tarafından geliştirilerek günümüze dek kullanılan Ermeni alfabesi 38 harften oluşur.

Modern Ermenice yazı lehçeleri, İstanbul merkezli olarak gelişen Batı Ermenicesi ile, İsfahan merkezli olarak yayılan Doğu Ermenicesidir. Ermenistan Cumhuriyeti'nin resmî dili Doğu Ermenicesidir. Batı ülkelerindeki Ermeni diasporası bünyesinde Batı Ermenicesi daha yaygın olmakla birlikte, son yıllarda Ermenistan Cumhuriyeti'nin kültürel etkisinin artmasıyla birlikte Doğu Ermenicesi giderek ön plana çıkmıştır.

Dinî Kimlik

Ermeni toplumu, geleneksel tarih anlatımına göre MS 301 yılında "Aydınlatıcı" (Lusavoriç) lakabıyla anılan Aziz Gregor / Krikor'nun öncülüğünde Hıristiyan dinini kabul etmiştir. Yaygın bir kanıya göre yeryüzünde Hıristiyan dinini benimseyen ilk ulusal topluluk Ermenilerdir^[34]. Ancak İstanbul merkezli Bizans kilisesi ile Ermeni kiliseleri arasında doğan doktrin farkları ve siyasi çekişmeler nedeniyle^{[kaynak belirtilmeli]} Ermeni kilisesi 451 yılında Ortodoks/Katolik dünyasıyla yolunu ayırarak ayrı bir ulusal mezhep olarak örgütlendi. Ermeni Apostolik Kilisesi adını alan ulusal kilise, Batılı kaynaklarda (Ermeni kilisesinin kurucusu olan Aziz Gregor'a atfen) Gregoryen adıyla da anılır.

Yeryüzündeki Ermenilerin çoğunluğu Ermeni Apostolik Kilisesine mensuptur. Bunun yanı sıra 17. yüzyılda ortaya çıkan küçük bir Katolik Ermeni cemaati ve önemsiz Protestan Ermeniler de mevcuttur.

5. yüzyılda (428 yıl) eski Ermeni Krallığı'nın yıkılması ile birlikte Ermeni Apostolik Kilisesine mensup olmak Ermeniliğin başlıca tanımlayıcı unsuru olarak değerlendirilmeye başlandı. Böylece, ulusal mezhebi terkederek mesela Ortodoks kilisesine bağlanan Ermeniler, Rum olarak kabul edilmişler, yine aynı şekilde Malazgirt Savaşı'ndan önce ve sonra Müslümanlığı kabul eden Ermeniler de zamanla Arap, Fars, Türk ya da Kürt kimliklerini benimsemişlerdi.

Başlangıçlar

Tarihin babası olarak adlandırılan Hellen tarihçisi Heredot; Ermeniler'i, Trakyakökenli bir halk olan Frigler'in(Frigyalılar)doğuya, Urartu bölgesine yönelen bir kolu olduğunu söylemiştir.

Ermeniler; Balkanlar'dan Anadolu'ya gelen, Hint-Avrupa kökenli ve Trak-Frig soyundandırlar. Frigler'in bir kolu,İlliryalılar(Arnavutlar)'ın baskısıyla M.Ö. 6. yüzyılda Doğu Anadolu'ya göçederek yerleşmişlerdir. Böylece bölgenin eski halklarının kalıntıları (Urartular, Hurriler) ve bazı Kafkas kökenli yerli halklarla karışarak bugünkü Ermeni toplumunu meydana getirdiler. Fakat bir iddiaya cevap vermek gerekmektedir. Urartuca yapılan araştırmalara göre Kuzeydoğu Kafkas Dil ailesine yakınlık göstermektedir. Ermenice ise Hint-Avrupa Dil Ailesine aittir. Yani Urartular, Ermenilerin atası değildir.

Ermeniler kendilerine Hay ve ülkelerine Hayastan veya Hayk adını verirler. Yabancı ulusların Ermeni ülkesi için kullandıkları bir terim olan Armina veya Arminiya ilk kez M.Ö. 510 tarihli Eski Farsça (Persçe) Bisutun yazıtında kaydedilmiştir.

Eski Fars İmparatorluğunun Arminiya eyaleti (satraplığı) Van Gölü havzası merkez olmak üzere Ağrı Dağı yöresi ve Aras veArpaçay vadileri ile en Batıda Elazığ ve Erzincan yöresini içerecek şekilde Yukarı Fırat havzasını kapsamaktaydı. Aynı bölge Antik Çağ boyunca Eski Yunan ve Latin kaynaklarında Armenia, İslamiyet dönemine ait Arap kaynaklarında iseArmaniyya/Ermeniyye olarak adlandırılır. Erken dönem Türkçe metinlerde coğrafi bölge adı olarak Ermeniyye terimine 15. yüzyıl başlarına dek rastlanır.

Bölgede M.Ö. 1. binyılın ilk yarısında Urartu Krallığı hüküm sürmüştür. Urartu uygarlığının M.Ö. 7. yüzyıldan itibaren zayıflayıp çökmesiyle, aynı bölgede birbirinden bağımsız hareket eden çeşitli Ermeni beylerinin ve Urartuca ile doğrudan bir bağlantısı olmayan Ermenicenin egemen olduğu görülmektedir.

Yeni Anayasa Nasıl Olmalı?

2011-12-23T11:58:00.000-08:00

Genel Esaslar

I. Devletin şekli
MADDE 1. – Türkiye Devleti bir Cumhuriyettir.

II. Cumhuriyetin Nitelikleri

MADDE 2. – Türkiye Cumhuriyeti, toplumun huzuru, millî dayanışma ve adalet anlayışı içinde, insan haklarına saygılı, Atatürk milliyetçiliğine bağlı, başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayanan, demokratik, lâik ve sosyal bir hukuk Devletidir.

III. Devletin bütünlüğü, resmî dili, bayrağı, millî marşı ve başkenti
MADDE 3. – Türkiye Devleti, ülkesi ve milletiyle bölünmez bir bütündür. Dili Türkçedir.
Bayrağı, şekli kanununda belirtilen, beyaz ay yıldızlı al bayraktır.
Millî marşı “İstiklal Marşı”dır.
Başkenti Ankara’dır.

IV. Değiştirilemeyecek hükümler
MADDE 4. – Anayasanın 1 inci maddesindeki Devletin şeklinin Cumhuriyet olduğu hakkındaki hüküm ile, 2 nci maddesindeki Cumhuriyetin nitelikleri ve 3 üncü maddesi hükümleri değiştirilemez ve değiştirilmesi teklif edilemez.

V. Devletin temel amaç ve görevleri
MADDE 5. – Devletin temel amaç ve görevleri, Türk Milletinin bağımsızlığını ve bütünlüğünü, ülkenin bölünmezliğini, Cumhuriyeti ve demokrasiyi korumak, kişilerin ve toplumun refah, huzur ve mutluluğunu sağlamak; kişinin temel hak ve hürriyetlerini, sosyal hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan siyasal, ekonomik ve sosyal engelleri kaldırmaya, insanın maddî ve manevî varlığının gelişmesi için gerekli şartları hazırlamaya çalışmaktır.

---------------

Atatürk milliyetçiliğini benimsemek mecburi olmamalıdır.
Demokratik,Laikliği Halk benimsemiyor.
Halkın büyük çoğunluğu Müslüman dır,,Laik değil dir.Laikliği istemez,dayatma ile yönetiliyor.
http://www.knightalemi.com/sosyal-bilgiler-274/23932-anayasa-ilk-5-maddesi.html

kaddafi ne zulüm etmiş arkadaş insanlık dışı

2011-11-25T03:16:00.000-08:00

kaddafi ne zulüm etmiş arkadaş insanlık dışı | izlesene.com

YAKIN TARIH

2011-11-24T10:22:00.000-08:00

1. Milli Mücadele (Istiklâl savasi) dönemi

2. Tek Parti (CHP) dönemi

3. Tek Parti döneminin bitmesinden sonra

http://www.enfal.de/yaktarih.htm

İlahiler

2011-11-14T12:50:00.000-08:00

Mustafa Dursun – Sabret Bacım Dinle/ İzle
Mehmet Eminay– Çağırayım Mevlam Seni Dinle/ İzle
Abdurrahman Önül – Yalancısın Dinle/ İzle
Esat Aydoğan – Yakma Ya Rabbi Dinle/ İzle
Celaleddin – Sana Geldim Dinle/ İzle
Feridun Eroğlu – Cennetine Dinle/ İzle
Sami Yusuf – Ya Mustafa Dinle/ İzle
Hasan Dursun – Nasibim Alsam Dinle/ İzle
Mehmet Gökçe – Ya Rasulallah Dinle/ İzle
102004Dervişane – Bu Aklu Fikr İle Dinle/ İzle
Cemal Kuru – Gel Gel 2 Dinle/ İzle
İsmail Beyhan – Yalvaracağım Dinle/ İzle
Mehmet Üzüm – Özlüyorum Muhammedi Dinle/ İzle
Feyzullah Koç – Güneş Yüzlüm Dinle/ İzle
Sedat Uçan – Bırak Beni Dinle/ İzle
Sami Yusuf – Who is Tehe Loved One Dinle/ İzle
Muzaffer Gürler – Yalvarış Dinle/ İzle
Abdurrahman Önül – Yürüyoruz Dinle/ İzle
Sami Yusuf – Al Mu’allim Dinle/ İzle
Abdurrahman Önül – Mevlana Gibi Dinle/ İzle
Grup Gönül – Sana Geldim Dinle/ İzle
Hasan Dursun – Allah’ın Habibi Dinle/ İzle
Abdullah Akbulak – Allah’ım Dinle/ İzle
Ender Tekin – Ölüm Dinle/ İzle
Mehmet Eminay – Nat-ı Şerif Dinle/ İzle
Sedat Uçan – Kapına Geldim Dinle/ İzle
Feridun Eroğlu – Neler Var Dinle/ İzle
Mehmet Üzüm – Mekkenin Yolları Dinle/ İzle
Ahmet Feyzi – Ya Rasulallah Efendim Dinle/ İzle
Esat Aydoğan – Nuru Muhammed Dinle/ İzle
Abdullah Akbulak – Hasret Gülleri Dinle/ İzle
Abdurrahman Önül – Benim Gönlüm Dinle/ İzle
Ender Doğan – Kimi Dosta Gider Dinle/ İzle
Geylani – Son Durak Dinle/ İzle
Abdulkadir Şehitoğlu – Dön Allah’a Dinle/ İzle
Feridun Eroğlu – Zikreyler Dinle/ İzle
Yemliha – Canan Diye Sevdim Dinle/ İzle
Mustafa Dursun – Aşığım Rasule Dinle/ İzle
Mustafa Gümüş – Beni Köyüme Götürün Dinle/ İzle
Sedat uçan – Nebi Sultan Dinle/ İzle
Ya Rab – Arabça Dinle/ İzle
Raihan – Allah’a Övgüler Dinle/ İzle
Muzaffer Yalçın – Seni Görmeyen Gözü Neyleyim Dinle/ İzle
Cengiz Çeliker – Gören Anlatsın Dinle/ İzle
Talaal Bedru – İngilizce İlahi Dinle/ İzle
Yıldırım Gürses – Mevlana Gibi Dinle/ İzle
Ya Ben Kime Yalvarayım Dinle/ İzle
Modem fol Üçlüsü – Salavat Dinle/ İzle
Ender doğan – Ben Yürürem Yane Yane Dinle/ İzle
Adem Karaca – Uyma Nefsine Dinle/ İzle
Mustafa Topal – Medine Gül Şehri Dinle/ İzle
Feridun Eroğlu – Kadir Mevlam Dinle/ İzle

İslamda Örtünmek

2011-10-30T12:27:00.000-07:00

(NÛR suresi 31. ayet)

وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُوْلِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَى عَوْرَاتِ النِّسَاء وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِن زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُون

Mümin kadınlara da söyle:

Gözlerini (harama bakmaktan) korusunlar;namus ve iffetlerini esirgesinler.

Görünen kısımları müstesna olmak üzere, zinetlerini teşhir etmesinler.

Baş örtülerini, yakalarının üzerine (kadar) örtsünler.

Kocaları, babaları, kocalarının babaları, kendi oğulları, kocalarının oğulları, erkek kardeşleri, erkek kardeşlerinin oğulları, kız kardeşlerinin oğulları, kendi kadınları (mümin kadınlar), ellerinin altında bulunanlar (köleleri), erkeklerden, ailenin kadınına şehvet duymayan hizmetçi vb. tâbi kimseler, yahut henüz kadınların gizli kadınlık hususiyetlerinin farkında olmayan çocuklardan başkasına zinetlerini göstermesinler.

Gizlemekte oldukları zinetleri anlaşılsın diye ayaklarını yere vurmasınlar (Dikkatleri üzerine çekecek tarzda yürümesinler).

Ey müminler! Hep birden Allah’a tevbe ediniz ki kurtuluşa eresiniz.

OYLAR Kime? -şiir

2011-10-19T21:16:00.000-07:00

Siyasiler nutuk attılar,inan ki.
Siyasetçiye,ben inanmadım ki.
Geldiler,gittiler,hep aynı sanki.
Çok konuştular inanmadım ki.

Meclise gitmeden,yol yaptılar.
Peş peşe fabrikalar kurdular.
Çok insanı hayalen işe aldılar.
Çok konuştular,inanmadım ki.

Fabrikayı sattı,işe yaramaz dedi.
Sattığı fabrikayı iki,günde yedi.
Yabancılar alsın,bana ne? ,dedi.
Bunlara ben hiç innamadım ki.

Vatanı satmışlar yabancılara.
Para gelecekmiş şimdi onlara.
Düşündüm ne desem bunlara.
Çok anlattılar,inanmadım ki.

Kimi PKK,kimi Türban dedi.
Kimi çay içti,kebap yedi.
Kimi vatan sattı,satın aldı.
Vekillere,inanmadım ki.

Çocuklar öpüldü,şeker alındı.
Şenlik vardı,uçanlar balondu.
Fakir köylüde orada bulundu.
Mazot yalanına,inanmadım ki.

Kömür dağılmış,alamadım ki.
Kart alamadım,aylar oldu sanki.
Düşündüm,dilenciyim,inan ki.
Vekillere hiç inanmadım ki.

Oy vercağım,zengin olsun.
Gelir,bize nutuk atar,sağolsun.
Vermeye alıştık,al senin olsun.
Geri dönecağına,inanmadım ki.

Türk askeri parasızdır,fakire.
Vekilin çocuğu,gitmez askere.
Ölüm mukadder,vuran,kefere.
Avrupa dediler,inanmadım ki.

Zam geldi,bir şey alamadım.
Eve gittim,gizli gizli ağladım.
Yine kaçak bir sigara yaktım.
Zam yokmuş,inanmadım ki.

Mahsul tarlada,satamadım ki.
Buğday,ekmek alamadım ki.
Tüpgaz artmış,uçurum san ki.
Zam yokmuş,inanmadım ki.

Emekli ekmek bulamaz.
Et pahalı,kimse alamaz.
Nutuk atın kimse inanmaz.
Sana ben,inanmadım ki.

Sen konuş oyları çürütecağım.
Ben artık,sokakta dolaşacağım.
Böyle giderse,oy vermiyecağım.
Oy alacaklara inanmadım ki.

Vekil,iki yılda olur,olur emekli.
On kat maaş alır orası besbelli.
Şimdi soyanlara,ne demeli? .
Hep nutuk attılar,innamadım ki.

Gelen gideni aratır,derler.
Vekiller adil,ahkam keserler.
Oyu almadımı bana küserler.
Nutuk atanlara,inanmadım ki.

Vekiller hata yapmazmış.
Dokunmazlık zırhı varmış.
Halkın çoğu müslümanmış.
Sen nutuk at,inanmadım ki.

Başı örtülü,gezmek,yasak.
Büyük suç,namaz kılmak.
Kur’an bunları çarpacak.
Sen nutuk at,inanmadım ki.

Türban’a yasak diyen vekiller,
Seçim zamanı,Rozet Taktılar.
Çarşaf suç değildir,dediler.
Yalancı Vekillere İnanmadımki.

Yetim malı yiyenlere.
Şarap içip gezenlere.
Garip,Fakirleri ezenlere.
Lanet olsun,inanmadımki.

Para yoksa,borç alırlar.
Ben öderim,onlar yerler.
Enkaz almıştık,derler.
Desinler,inanmadım ki.

Hain Yahudiyle dostluk olur.
Hıristiyanlar bize amir olur.
Hans başkan,yardımcı olur.
Özgürlüğüme inanmadım ki.

Hıristiyan,Yahudi değilim ben.
Vatanın asıl sahibi müslüman.
PKK dediğin? ,varmıdır bilen? .
Vekillere hiç inanmadım ki.

Dilenmek için geçtik sıraya.
Alışmışız,varlık içinde yokluğa.
Hayır dedik Avrupaya,papaya.
Yalancı vekillere inanmadım ki.

Bütün vekiller aynı değil,ancak.
Mecliste vicdan yerine,parmak.
Söz sahibi olur,ne konuşsak.
O parmaklara inanmadım ki.

Mehmet Selim Polat

http://www.antoloji.com/oylar-kime-siir-siiri/

Googleden gelen Linkler

2011-10-16T07:55:00.000-07:00

Bookmarks

Videolarım
YAŞANAN HAYAT: Kürtlerin Osmanlı`ya ihaneti
Yavrum Şiiri - Mehmet Selim Polat
Vuran insan değil,Vuran yasadır Şiiri - Mehmet Selim Polat
OYLAR Kime? -şiir Şiiri - Mehmet Selim Polat
Nemrut Şiiri - Mehmet Selim Polat
Namaz Şiiri - Mehmet Selim Polat
Müslümanmısın? .(!) Şiiri - Mehmet Selim Polat
Mürşit Şiiri - Mehmet Selim Polat
Münecaat Şiiri - Mehmet Selim Polat
Muhammed (s.a.s.) Şiiri - Mehmet Selim Polat
Misyonerlik Şiiri - Mehmet Selim Polat
Mayınlı Tarla Şiiri - Mehmet Selim Polat
Kul Hakkı Şiiri - Mehmet Selim Polat
Köyüm'den Manzaralar Şiiri - Mehmet Selim Polat
Kadın Şiiri - Mehmet Selim Polat
Kabahat Başta,Namussuz Yasanın. Şiiri - Mehmet Selim Polat
Çarşaf Yırttlar Şiiri - Mehmet Selim Polat
Ahlak Şiiri - Mehmet Selim Polat
Bacımın İffeti Şiiri - Mehmet Selim Polat
Baş Örtüsü Şiiri - Mehmet Selim Polat
Baş Örtüsü Namusumdur Şiiri - Mehmet Selim Polat
Cehalet Şiiri - Mehmet Selim Polat
Cihad Şiiri - Mehmet Selim Polat
Çakallar Çık Dedi Şiiri - Mehmet Selim Polat
Dönekler Şiiri - Mehmet Selim Polat
Dünya Bizimdi Şiiri - Mehmet Selim Polat
Eğitim Şiiri - Mehmet Selim Polat
Filistin Mezalimi Şiiri - Mehmet Selim Polat
Filistin Yanıyor Şiiri - Mehmet Selim Polat
Gidilecek Yol Şiiri - Mehmet Selim Polat
Gurbetteyim Şiiri - Mehmet Selim Polat
Hayat Yolunda Şiiri - Mehmet Selim Polat
Huzur Kalmadı Şiiri - Mehmet Selim Polat
Irak Zulmü Şiiri - Mehmet Selim Polat
İbadullah Şiiri - Mehmet Selim Polat
İki Yüzlü Münafık Şiiri - Mehmet Selim Polat
İnanmadım ki Şiiri - Mehmet Selim Polat
İnsan Müsveddesi Şiiri - Mehmet Selim Polat
İslam Peygamberi Şiiri - Mehmet Selim Polat
Aile de İslam Hukuku
İSLÂM ve DEMOKRASİ: Seyyid Kutub.(Şehit Ettiler,Allah Rahmet Etsin.)
Hadis-i Şerif Logatı
CHP’nin Geçek Yüzü
Vuran insan değil,Vuran yasadır-şiir
İSRAİL TERÖRİST BAŞIDIR
HUDÛD (İSLAM CEZA HUKUKU)
Hüküm Vermek
Hak Din Yalnız İslâmdır
Kadının Namazı Evinde Olmalıdır
Müslümanın Düşmanları
Yüce Ahlak
Osmanlıyı Yıkan İki Ayet
Hz. Adem 17 metre boyundaydı
İSLÂM ve DEMOKRASİ: Askerlik ve İslam
YAŞAMAK: Lanetlikler
İSLÂM ve DEMOKRASİ: Münacaatım-şiir
İSLÂM ve DEMOKRASİ: Bu kadar alim , hoca var ;onlar bilmiyorlar mı bunu ?
İSLÂM ve DEMOKRASİ: HİDAYET ALLAH'A MAHSUSTUR
DEMOKRASİ ve SEÇİM: Küfrü meşrulaştırmak
Erdoğan'ı Çiller'e benzetti! - GAZETEVATAN.COM
Zana'nın sözleri tartışma yarattı! - GAZETEVATAN.COM
Şeytan
Peygamberin Şahsiyeti
Müslüman Olmayan Kişi İle Evlenmek
Demokratik çalışma ve amel ilişkisi
TABUT-şiir
MÜSLÜMAN'IN SESİ: PEYGAMBERİN ŞAHSİYETİ
HAK YOL İSLÂM: Aile Hukuku
YOLDAKİ İŞARETLER: Millet Vekili Adayı Olmak
DEMOKRASİ ve SEÇİM: İSRAİL ZULMÜ
YouTube - Başörtüsü Yasağı Özel Halk Otobüslerine de Sıçradı
DEMOKRASİ ve SEÇİM: Küfür ve nifak kelimeleri

YAŞANAN HAYAT: Kürtlerin Osmanlı`ya ihaneti

2011-10-15T11:52:00.000-07:00

YAŞANAN HAYAT: Kürtlerin Osmanlı`ya ihaneti: Kürtlerin Osmanlı`ya ihaneti İsrail`in Kürt ve Su Politikasında Türkiye nasıl tuzağa düşürüldü? Ramazan Kaan KURT`un araştırması (18) Erme...

Seyyid Kutub.(Şehit Ettiler,Allah Rahmet Etsin.)

2011-10-14T12:25:00.000-07:00

Hayatı

1906 yılında Mısır'ın Asyut kasabasısında, dindar bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Orta ve lise tahsilini el-Ezher de bitirdi. Kahire Üniversitesi'nin Darul Ulum fakültesine girdi. 1933 yılında mezun oldugu fakülteye aynı yıl öğretim görevlisi olarak tayin oldu. 1939 ve sonrasında İslami düşünceye yöneldi. 1946'da yayımladığı Konum Dersleri isimli makalesini yayımladı. Çoğuna göre bu makalesi onun İslami düşünceye girişini temsil eder. Makalesinde toplumun ıslahının ve Müslümanların bu yönde çalışmasının Kur'an'ın emri olduğunu savunuyor, Mısır'ın o dönemki toplumsal yapısını ve geçirmekte olduğu dejenerasyonu eleştiriyordu.

1949 yılında ABD'ye gitmiştir. Bu dönem boyunca Amerikan yaşam tarzını ve toplumunu, tanık olduğu ırkçılığı eleştirmiş ve Amerikan medeniyetini primitif olarak görmüş ve reddetmiştir. Ayrıca, 1949yılında, o yurtdışındayken, İslam'da Sosyal Adalet isimli eseri yayımlanmıştır. Bu eserinde gerçek sosyal adaletin İslam'da olduğunu öne sürmüştür. Ayrıca yine ABD'deki yıllarında, daha önce kaleme almış olduğu edebi makale ve eserleri eleştiriyor, o dönemlerde sahip olduğu daha seküler olarak tanımlanabilecek edebiyat anlayışından ziyade edebiyatın da kaynak olarak en başta İslam'ı alması gerektiğini savunuyordu.

Kitaplarında, genellikle geleneksel İslam'a karşı, sahih bir çizgiyi savundu. Tasavvufta var olan hurafeleri eleştirdi.

Kutub, 1954-1964arasında
on yıl hapishanede kalmış,
29 Ağustos 1966'da idam edilmiştir.

Mısır'a döndüğünde, kamu hizmetinden ayrılıp Müslüman Kardeşlerteşkilatına katılmıştır. Teşkilatın gazete ve dergilerinden devamlı olarak düşüncelerini aktarmaya çalışırken, teşkilatın genel düşüncesiyle kendi fikirleri arasındaki bazı farklılıklar ortaya çıksa da, Mülüman Kardeşler ile olan ilşkisi devam etti.

Cemal Abdül Nasır'a düzenlenen 1954 tarihli suikast girişimi nedeniyle birçok Müslüman Kardeşler üyesi gibi o da tutuklandı. Yargılama sonunda Seyyid Kutub'a on yıl ağır hapis cezası verilmiştir. Hapiste ileride büyük bir önem ve üne kavuşacak iki eseri olan, Kur'an tefsiri Fi zilâl-il-Kur'an ve Kutub'un siyasi ve düşünsel görüşlerinin en son ve bütününü ifade eden Yoldaki İşaretler`i kaleme almıştır. 1964'te serbest bırakıldıktan sonra, 1965'te tekrar tutuklandı. Bu kez de birçok Müslüman Kardeşler üyesi ile birlikte tutuklanmıştı ve tutuklanma nedeni devlete karşı bir darbe girişimi idi. 22 Ağustos 1966'da hakkında idam cezası verildi. Kararı Pakistan, İngiltere, Lübnan, Ürdün, Sudan ve Irak gibi ülkelerdeki birçok dini otorite ve grup tepkiyle karşılasa ve Nasır'ı kararından döndürmeye çalışsalar da, Seyyid Kutub 29 Ağustos 1966'da idam edildi.

Mahkeme heyeti onu idama mahkum ettiğinde Kutub'un ağzından şu sözler dökülmüştü:

“

Eğer Allah kanunu ile mahkum edilmişsem ben Hakk'ın hükmüne razıyım. Eğer batıl kanunlarla mahkum olmuşsam ondan çok daha üstün bir düşünceye sahip olduğum için batıldan ve münafıklardan merhamet dilemem. Allah'a şükürler olsun ki on beş sene cihad ettikten sonra bu mertebeye ulaştım. Ben Allah yolunda yaptığım iş için asla özür dilemem. Namazda Allah'ın birliğine şehadet eden parmağım asla bir tağutun hükmünü onaylayan tek bir harf bile yazmayacaktır. Şehid Seyyid Kutub

Şehid Seyyid Kutub

15 Ağustos 2006 - 23:00:00
"Kalem sahipleri büyük işler başarabilirler, ancak yazdıklarını kanları ve canlarıyla beslemek şartıyla"

Kur'an'ı Hem Kalemiyle Hem Hayatıyla Tefsir Eden Bir Mücahid : Seyyid Kutub

Önder Bir Şahsiyet

Seyyid Kutub, 20. yüzyılın en büyük ve önemli düşünürlerinden biridir. O inancı uğruna tüm sıkıntı ve güçlüklere göğüs geren, hatta bu yolda canını vermekten dahi çekinmeyen düşünceleriyle, yaşantısıyla çevresine ışık saçan önder bir şahsiyettir.

Seyyid Kutub, Yüce Allah'ın: "Mü'minlerden öyle adamlar vardır ki, Allah'a verdikleri söz e sadık kaldılar. Onlardan kimi (Allah yolunda şehid edilmek suretiyle) adağını yerine getirdi, kimi de (şehid olmayı) beklemektedir. (Ahidlerinde) hiçbir değişiklik yapmamışlardır" (Ahzab, 33/23) ayetinde sözü edilen kişilerden olduğuna inandığımız ve çağın yetiştirdiği müstesna insanlardan biridir.

Dindar ve Seçkin Bir Aileye Mensuptu

1906'da Mısır'ın Asyut kasabasında doğan Seyyid Kutub aslen Arabistanlıdır. Dedesi Şeyh Vakur, Arabistan'dan Mısır'a göç etmiş ve burada çiftçilikle uğraşmaya başlamıştır. Dedesi ilim, takva ve güzel ahlakıyla ünlüydü. Anne ve babası da çok dindar ve takva sahibi insanlardı. Kutub, kendisi annesine ithaf ettiği "Kur'an-ı Kerim'de Edebi Tasvir" adlı eserinde, onun dinine ne kadar bağlı bir kadın olduğundan söz eder.

Seyyid Kutub, annesinin yoğun istek ve teşvikiyle küçük yaşlarda Kur'an'ı ezberledi. Babası İbrahim Kutub'a ithaf ettiği "Kur'an'da Kıyamet Sahneleri" adlı eserinde şöyle der: "Babamın en çok dikkat ettiği şey, bizim ruhumuza ahiret duygusunu yerleştirmekti."

İlk eğitimini aile içinde aldıktan sonra, el-Ezher Üniversitesinde orta ve lise tahsilini yaptı. Daha sonra Daru'l-Ulum Fakültesi'ni bitirdi. 1933'te aynı fakültede edebiyat dalında öğretim görevlisi olarak çalışmaya başladı. O dönemde "Yeni Fikir" adı altında bir dergi çıkardı. 1941'de sosyoloji doktorası yapmak üzere Maarif vekaleti tarafından Amerika'ya gönderildi. Yine aynı dönemlerde Müslüman Kardeşler cemaatiyle birtakım ilişkilere girmişti. 1945'te Amerika'dan döndükten bir süre sonra da, tamamen bu cemaate katıldı.

Cahiliyeden Hidayete

Seyyid Kutub'un hayatı, iki döneme ayrılır:

Birincisi, Allah'a olan inancını da koruyarak, sosyalizme yöneldiği ve daha çok edebi çalışmalara ağırlık verdiği dönemdir ki, kendisi bunu "cahiliye dönemi" olarak adlandırır. Bu dönemde "Dikenler", "Köyden Bir Çocuk" ve "Sihirli Şehir" adlı üç romanı yayınlanmıştır.

İkincisi, İslami fikir ve anlayışının derinleştiği ve olgunlaştığı ve Müslüman Kardeşler'e katıldığı dönemdir.

Zulüm ve İşkence

Seyyid Kutub, 1954'te tutuklanarak askeri hapishaneye kondu. Hapishane cellatları tarafından ağır işkencelere maruz kalması sonucunda mide ve bağırsak kanamasına maruz kaldı. Buna rağmen cellatlar eğitilmiş köpeklerle onu kovalıyor, hastalık ve yorgunluktan dolayı bir an bile koşamadığı zaman köpekler vücudunu parçalıyordu. Mahkemesini izlemek amacıyla Mısır'a gelen insan hakları temsilcisinin Seyyid Kutub'un vücudundaki işkence izlerini görmemesi için mahkemesi ertelendi. İnsan hakları temsilcisinin Mısır'dan ayrılmasından iki hafta sonra Kutub, mahkemeye çıkarılarak 15 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Hapiste on yıl kaldıktan sonra sıhhi sebeplerden dolayı serbest bırakıldı. Ama kendi evinde zorunlu ikamete tabi tutuldu.

1965'te "Yoldaki İşaretler" adlı eserinden dolayı tekrar tutuklanan Kutub, bu kez üç - dört hastalığa birden yakalanmış, yaşı da 60'a dayanmıştı. Cellatlar tam dört gün boyunca onu bağladılar, yiyecek ve içecekten de mahrum bıraktılar. Su istediğinde cellatlar suyu getiriyor ancak ona vermiyor, daha fazla eziyet çektirmek için getirilen suyu gözleri önünde yere döküyorlardı. (1) Yapılan bunca işkenceye rağmen onu davasından vazgeçiremeyince bu kez psikolojik işkence yapmaya başladılar. 25 yaşındaki mühendis yeğeni Rıfat Bekr eş-Şafii'yi getirerek gözleri önünde ona akıl almaz işkenceler yaptılar. İşkencelere dayanamayan Rıfat dayısının gözleri önünde şehit oldu. (2) Bu yolla da Kutub'u vazgeçiremeyince bu kez Azmi adındaki diğer yeğenini getirerek abisi Rıfat gibi şiddetli işkencelere tabi tuttular. Az daha o da abisi gibi şehit olacaktı. Cellatlar bununla da yetinmeyerek Şehit Rıfat'ın annesi Nefise Kutub ile Seyyid Kutub'un diğer kız kardeşi Emine Kutub'a da dehşet verici işkenceler yaptılar. Oğlu Rıfat şehit edildikten sonra Nefise hanım serbest bırakıldı. Kız kardeşi Emine Kutub'un tutukluluk hali ise devam etti. Daha sonra sözde mahkemeye çıkarılan Emine Kutub 10 yıl hapis cezasına çarptırıldı ve bir bölümü askeri hapishanede diğer bölümü de Kanatir cezaevinde olmak üzere toplam altı yıl dört ay hapis yattıktan sonra serbest bırakıldı. (3)

Seyyid Kutub, Müslüman Kardeşler'den Ayrılmamıştır

Seyyid Kutub'la ilgili önemli bir yanlış iddia da onun şehadetinden önce Müslüman Kardeşler cemaatiyle irtibatının kesildiği veya bu cemaatin onun yolunu terk ettiği, cemaatin içinde ona karşı anlayışların geliştiği iddiasıdır. Onun şehadetinden önce bu cemaati terk ettiğine dair hiçbir delil yoktur. Varlığı bilinen bir şeyin yok olduğunu ispat etmek için yok olduğunun delillere dayandırılması gerekir. Kaldı ki onun kardeşleri ve kendisini yakından tanıyanlar böyle bir şeyin olmadığını ifade etmişlerdir. Cemaat içinde de Seyyid Kutub geçmişte olduğu gibi sevilmekte, kitapları tavsiye edilmekte, tefsiri eğitim programlarında okutulmakta ve davasına her zaman olduğu gibi sahip çıkılmaktadır. Ben Müslüman Kardeşler cemaatinin ileri gelenlerinden ve taban kesiminden yüzlerce insanla görüştüm. Birçoklarına Seyyid Kutub'la ilgili iddiaları özellikle sordum. Seyyid Kutub'u reddeden, onu karşısına alan bir tek kişiye rastlamadım.

Seyyid Kutub'un kız kardeşi Hamide Kutub'un bildirdiğine göre, Üstad şehadetinden kısa bir süre önce ona şöyle demiştir: "Şayet Hasan Hudeybi'yi (İhvan'ın o zamanki genel mürşidi) görürsen benden ona selam söyle ve kendisine, onun zarar görmemesi için insanın tahammül edebileceği bütün zorluklara tahammül ettiğimi söyle." (12) Ayrıca yine hapishanede kendisine idam kararı haberi ulaşınca şöyle demişti: "Allah'a hamd olsun on beş yıldır şehadete ulaşmak için çalışıyorum. (O zaman İhvan'a katılmasının on beşinci yılıydı.) " (13) Yani o Müslüman Kardeşler cemaatinin saflarında verdiği mücadelenin tümünü bir bütün olarak değerlendirmiş ve bu dönemi şehadete ulaşmak için çalıştığı dönem olarak nitelemiştir. Cemaatten ayrıldığını ima edecek bir söz dahi sarf etmemiştir. Bütün bunlar da gösteriyor ki o, şehadetine kadar Müslüman Kardeşler içinde faaliyet göstermiştir.

Bu yöndeki iddiaların kaynağı Müslüman Kardeşler'e karşı olanların Seyyid Kutub'u onlardan görmek istememeleri dolayısıyla uydurdukları yalanlardır. Belirttiğimiz üzere Müslüman Kardeşler cemaati de, Seyyid Kutub'u sağlığında bağırlarına bastıkları gibi şehit edilmesinden sonra da onun fikirlerinin bayraktarlığını yapmış, asla onun düşüncelerinin yayılmasını önlemeyi amaçlayan bir tavır içine girmemişlerdir.

"Zalimlerden Özür Dilemem"

Caniler burada zikrettiğimiz ve zikredemediğimiz onca işkenceye rağmen Seyyid Kutub'u davasından vazgeçiremeyince diğer kız kardeşi Hamide Kutub vasıtasıyla kendisiyle pazarlık yapmaya başladılar. Caniler Hamide Kutub vasıtasıyla kendisine şu teklifte bulundular: "Şimdiye kadarki söz ve hareketlerinde yanıldığını beyan ederek Cumhurbaşkanı Cemal Abdünnasır'dan özür dilediğin takdirde, idam hükmünü bozacak ve seni serbest bırakacaktır." Hamide Kutub, ağabeyinin affedilmesini ve yaşamasını çok istiyordu. Bu yüzden de teklifi kendisine iletti. Üstad Kutub'un cevabı gayet açık ve tavizsizdi: "Eğer idamı hak etmiş olarak hakkın emri ile ipe çekiliyorsam buna itiraz etmek haksızlıktır. Eğer batılın zulmüne kurban gidiyorsam, batıldan merhamet dileyecek kadar alçalamam!.."

Bu sözleri onu ebedileştiren, tüm İslam aleminde örnek ve önder bir mücahit olarak tanınmasına vesile olan sözler olmuştur. Onun dünyevi bedeni idam yoluyla öldürülüp toprağa gömüldü, ama gösterdiği kararlılık fikirlerini kendisine yönelen inanç sahiplerinin önünü açan bir meşale kıldı.

Seyyid Kutub, eş-Şeyh Abdülfettah İsmail ve Muhammed Yusuf Havvaş'la birlikte idama mahkum edilmişti. İdam kararı 29 Ağustos 1966'da infaz edildi.

(vahdet.com.tr - Ahmed Varol)

Aziz Şehid Prof.Dr.Seyyid Kutub'un Şehadeti'nin 40. yıldönümünde kutlu imamı vefa ve sonsuz minnetle anıyor,O'na ve İslam'ın tüm şehidleriyle olan ahdimizi, misakımızı bir kez daha tazeliyoruz.

Çağdaş Firavun Nasır'ın mahkeme heyeti onu idama mahkum ettiğinde Üstad'ın ağzından şu sözler dökülmüştü: "Eğer Allah kanunu ile mahkum edilmişsem ben Hakk'ın hükmüne razıyım. Eğer batıl kanunlarla mahkum olmuşsam ondan çok daha üstün bir düşünceye sahip olduğum için batıldan ve münafıklardan merhamet dilemem. Allah'a şükürler olsun ki on beş sene cihad ettikten sonra bu mertebeye ulaştım.Ben Allah yolunda yaptığım iş için asla özür dilemem.Namazda Allah'ın birliğine şehadet eden parmağım asla bir tağutun hükmünü onaylayan tek bir harf bile yazmayacaktır"

ŞEHADETİN KUTLU OLSUN EY ŞEHİD!
KUDÜS YOLU

Allah’tan başkasına bağlanmak

2011-10-09T21:27:00.000-07:00

Kul, Allah’tan başkasına ilgi duyarak bağlanır ve ondan Allah’a kulluk için muhtaç olduğundan fazlasını alırsa, bu, o kula zarardır. İhtiyâcından çok yer içerse zararını görür. Evlilik ve giyim de aynıdır. Bir şeyi ölesiye, içtiği su bile beraber gidecek kadar severse, bir gün gelir ya ondan bıkar veya ayrı düşer. Me’sur bir haberde şöyle deniliyor:

«İstediğini sev, nasıl olsa ayrılacaksın. Dilediğini yap, nasıl olsa karşılığını göreceksin. İstediğin gibi ol, çünkü nasıl davranırsan sana da öyle davranılır.»

Şunu bilmelisin ki, her kim bir şeyi Allah’tan başkası için severse, sevdiği o şey, kendisine kesinlikle zarar verecek, azaba uğramasına neden olacaktır. İşte bundan dolayı altın ve gümüş biriktirip de, bunları Allah yolunda harcamayanlar, depo ettikleri şeyleri, kıyamet gününde başı dazlak bir bahâdır olarak karşılarında göreceklerdir. O korkunç şey şakaklarından kavrayıp ‘ işte ben senin depo ettiğin mâlınım ‘, diyecek (Buhârî, Zekât 3, Tefsir, sûre 3/14, Hıyel 3; Neseî, Zekât 6, 20; Ahmed İbn Hanbel l /377, 2/98, 137, 156, 355, 489, V/2; İbn Mâce, Zekât 2; Muvatta’, Zekât 22 v.s. ye bakınız.).

Hadîs-i şeriflerdeki benzeri şeyler de böyledir.

«Allah kıyamet günü der ki: Ey Âdemoğlu, yani şimdi kim dünyâda neyi dost edinmişse, o kimseyi ona bırakıversem adalet olmaz mı?»

Dost edinmenin temelinde sevgi vardır. Dostluğun kökeni sevgidir. Artık kim Allah’tan, başka bir şeyi severse, kıyamet gününde Allah, onu, o dost edindiği şeye havale edecek ve onu cehennemine atacaktır. Cehennem ne kötü bir sondur. Yine kim bir şeyi Allah’tan başka bir şey için severse, onu bulsa da, kaybetse de zarar edecektir. Kaybederse ayrılık çekecek, üzülecektir. Bulsa elde edeceği lezzetten daha çok sıkıntı çekecektir. Bu hem tecrübe ve hem de düşünceyle sabittir. Kim Allah’tan başka bir şeyi, Allah’tan başka bir şey için severse, uğrayacağı zarar edindiği yarardan fazla olur. Yaratıkların yükü omuzuna biner. Fakat Allah için, Allah yolunda olursa böyle bir duruma düşmez. Çünkü böylesi bir sevgi, kula olgunluk ve güzellik verir. Resûlüllah (s.a.v.) ‘den rivayet edilen şu hadîs de bunu ifâde ediyor:

«Dünyâ da mel’undur, içindeki şeyler de. Ancak Allah’ın zikri (yâdı, kitabı) ve zikri peşinde olan şeyler hâriç» (Tirmizi, Zühd 14;İbn Mâce, Zühd 3)

Hadîsi, Tirmizi ve başkası rivayet etmiştir.

Kulun yaratıklara dayanıp güvenmesi, güvendiği yerden zarar görmesine neden olur. Çünkü oradan yardım göremez. Bu da tecrübe ve istikra’ ile sabittir. Kul Allah’tan başkasına ümit bağlayıp güvendikçe, mutlaka güvendiği dağlara kar yağmış, Allah’tan başkasından yardım bekledikçe yardımsız kalmıştır. Nitekim Allah şöyle buyurur:

«Kendilerine destek olsunlar diye Allah’tan başka ilâhlar edindiler. Asla! İlâh edinilenler kendilerine yapılan tapınışları kabul etmeyecek, tapınanlara karşı duracaklar» (19 Meryem 81).

Yaratıklar arasındaki bu iki şey (ilâh edinmek ve destek beklemek), ibâdet (kulluk) ve yardım istemekle aynıdır. Allah Teâlâ:

«Ancak Sana kulluk eder ve ancak Senden yardım dileriz» (1 Fatiha 5), buyurduğuna göre, kulun saadet ve selâmeti Allah’a kul olmak ve O’ndan yardım istemektedir. Başkasına kul olması, başkasından yardım istemesi, zararına, helak olmasına ve bozulmasına sebeptir.

Şüphesiz ki Allah (c.c.) muhtaç değildir; her övgüye lâyık ve her övgüden yücedir, cömerttir ve merhametlidir. Kuluna muhtaç olmadığı halde onlara veren ve ihsan eden yalnızca O’dur. Onun için hayır ister, sıkıntısını giderir. Ne kulundan bir fayda görmek için yapar bunları, ne de kendinden bir zararı defetmek için. Sadece ve sadece bir rahmet, bir lütuf olarak yapar. Kullar ise yaptıkları bir şeyi ancak kendilerine bir pay çıkarmak için yaparlar. İlgilerini bir başkasına sevgi göstermek, hürmette bulunmak, bir menfaate vâsıta veya bir zarara engel olmak şeklinde ortaya koyarlar. Her ne kadar bunlar da Allah’ın bir inayeti olmakla beraber, onlar bu işleri – eğer Allah için yapılmamışsa – kendilerine pay çıktığı için yaparlar. Çünkü bu kullar eğer birini sevmişlerse, artık ister içine, ister dışına imrenmiş olsunlar, bu sevgiden bekledikleri hedefe ulaşmak isterler. Peygamberleri, velîleri sevdikleri zaman, bu sevgilerine karşılık onlarla beraber olmak, onları görmek ve sözlerini işitmek isterler.

Aynı şekilde kim bir insanı yiğitliğinden, önemli bir mevkide olduğundan, güzelliğinden ve asaletinden dolayı seviyorsa, bu sevgiden payına düşen bir çıkar bekliyordur. Onu sevmekten zevk almamış olsaydı sevmezdi. Bir hizmet veya mal sağlayarak ona fayda verseler veya dua ve sitayişte bulunarak da olsa bir düşmanın veya hastalığın zararını engelleseler, durum aynıdır. Demek ki böyleleri eğer yapılan iş sırf Allah için değilse, yaptıklarına bir karşılık bekliyorlar. Hükümdarların askerleri, efendilerin köleleri, san’atkârın çırakları, devlet başkanının çevresi hep hizmet ettikleri bu kimselerden paylarına düşecek olanı elde etmek için çalışırlar. Bunların çoğu, bir hizmetçinin alacağı ücreti düşünme seviyesini aşamazlar. Tabiî ki, başka türlü bir eğitim ve öğretimden geçmiş olanlar bunun dışındadır. Bu, ya dinî yönde olmuştur veya güzel bir fıtrat vardır, mükâfat ve merhamet gibi bir iyilik söz konusudur. Eğer bunlar yoksa öncelikle gözetilen amaç, herkesin kendi çıkarıdır. Bu da Allah’ın bir hikmeti. O, bu sayede yarattıklarının yararına olan şeyleri sağlıyor, dünyâ hayâtında geçimlikleri ayarlıyor, insanları birbirlerinden yararlansınlar diye farklı seviyelerde yetiştiriyor, var ediyor.

Artık anlaşılmıştır ki, hiçbir yaratık öncelikle senin faydanı düşünmez. Aksine seni aracı yaparak kendi çıkarlarını gözetir. Eğer adalete uyulmazsa bu, senin zarar görmen pahasına da gerçekleşebilir. Dolayısıyla onu herhangi bir ihtiyacını gidermek için çağırdığın zaman, büyük bir ihtimalle, fayda vermekten çok zarar vermesi için çağırmış olabilirsin.

Allah (c.c.) ise istediğini senin için ister. Çünkü O’nun sana ihtiyacı yoktur, senden faydalanmaktan uzaktır. Bu senin için mutlak menfaattir, O’ndan asla zarar gelmeyeceğini iyi düşün. Bunu aklından çıkarmazsan, bu düşünce seni, mahlûkata bel bağlamaktan, onlardan bir çıkar beklemekten alıkoyar. Gerçi ne öncelikle seni düşünürler, ne de yararına olacak şeyleri sağlayabilirler; fakat böyledir diye sakın insanlara haksızlık etme. Onlara iyilik etmekten, eziyetlerine katlanmaktan vazgeçme. Onlardan bir şey beklediğin için değil, Allah için iyilik et. Ne onlardan kork, ne de onlara bel bağla. İnsanlar için Allah’tan kork, Allah için insanlardan korkma. İnsanlar için Allah’tan ümit et, Allah için insanlardan değil. Allah’ın buyurduğu gibi ol:

«Cehennemden, en çok muttaki olan, malını temizlenmek için veren, hiçbir kimseden karşılık beklemeyen, ancak yüce Rabbinin rızâsını arayan kimse uzaklaştırılacaktır» (92 Leyl 17-20).

«Sizi yalnızca Allah için doyuruyoruz. Sizden bir karşılık ve teşekkür beklemiyoruz» (76 İnsân 9).

Yaratıkların büyük çoğunluğu, sana zarar vermesi pahasına senden istifâde ederek kendi ihtiyaçlarını elde etmek ister. Çünkü muhtaç olan, ihtiyâcını elde etmekten başka bir şey düşünmez.

Sana korku, açlık ve hastalık gibi bir zarar gelecek olsa insanlar onu ancak Allah’ın izniyle giderebilir ve bunu yaparken kendilerinin varacağı hedeften başka bir şey düşünmezler.

İnsanlar sana bir fayda sağlamaya çalışsa, ancak Allah’ın senin için belirlediği oranda bir fayda sağlayabilirler. Zarar vermeye uğraşsalar da yine ancak Allah’ın belirlediği kadar bir zarar yapabilirler. Evet, sana ancak Allah’ın izniyle fayda sağlar, Allah’ın izniyle zarar verebilirler. O halde onlara ümit bağlama.

Allah buyurur ki:

«Yoksa şu ordumuz dediğiniz mi Rahmân’dan öte size yardım edecek? Şu kâfirler hep bir aldanış içindeler. Peki ya Allah rızkı kesecek olsa, şu sizi rızıklandıracak olan kimdir? Hayır onlar bir azgınlık, bir çılgınlık içinde yüzüyorlar» (67 Mülk 20, 21)

Yardım, zararı uzaklaştırmayı, rızık ve menfaat kazandırmayı içine alır. Yine buyurur ki:

«Bu evin (Kâ’be’nin) Rabbine kulluk etsinler. O ki kendilerini aç iken doyurdu, korkudan emin kıldı» (106 Kureyş 3-4).

«Onlara emin, dokunulmaz ve her türlü ürünün katımızdan bir rızık olarak toplanıp getirildiği bir bölge vermedik mi?» (28 Kasas 57)

İbrahim Halilullah (a.s.) demişti ki:

«Rabbim, burayı emin bir yöre kıl, ehline de ürünlerden rızık ver…» (2 Bakara 126)

Resûlüllah (s.a.v.) şöyle buyurur:

«Güçsüz ve zayıf olanlarınız sayesinde rızıklanıyor, Allah’ın yardımına erişiyorsunuz» (Buhârî, Cihâd 76; Tirmizî, Cihâd 24; Neseî, Cihâd 43; Ahmed İbn Hanbel V/198.)

Yani onların duaları, namazları ve ihlâsları sayesinde.

Özet:

Sözün özü, şayet sen bile kendi menfaatini bilemiyorsan, ona karşı yeterli değilsen, gerektiği gibi isteyemiyorsan, artık kendi yararını bilmek, ona güç yetirmek ve onu istemek senden başkasına mı düşmüş?. Allah – Sübhânehu ve Teâlâ -dır yegâne bilen, sen bilmezsin, O’nun gücü yeter, sen yetmezsin, sonsuz fazlından O verir sana. Bak istihare hadîsinde buyuruluyor ki:

«Allahım, senin bildiğince senden hayır isterim. Senin kudretinle Senden güç isterim. Senin sonsuz fazlından isterim. Çünkü Senin gücün yeter benim yetmez, Sen bilirsin ben bilmem, Sensin bütün gaybı bilen»( Buhârî, Teheccüd 25, Daavât 48, Tevhîd 10; Ebû Dâvud, Vitr 31; Tirmizi, Vitr 18) .

İSRAİL ZULMÜ

2011-10-09T09:38:00.000-07:00

Atamız Osmanlı Endülüs'ten, Türkiye Cumhuriyeti Hitler'den Yahudileri, dindaşlarımıza zulmetsinler diye mi kurtardı ?

Video izle

İSRAİLLİLER VE FİLİSTİNLİLER HAKKINDA BİLİNMEYEN GEREKÇELER

· Musevi olmayan İsrail vatandaşları İsrail’de hiçbir şekilde toprak satın almıyorlar

· İsrail’de, Musevileri Musevi olmayanlardan ayırt edebilmek için Filistinlilerin araba plakaları farklı renklerdedir.

· Batı ve Doğu, tüm Kudüs, ABD’de dahil olmak üzere tüm dünya toplumlarınca İsrail topraklarının bir parçası değil de, işgal edilmiş topraklar olarak kabul edilmiştir.

· İsrail, su kaynaklarının %85 ‘ini Musevilere tahsis ederken kalan % 15’lik kaynak ise bölgede yaşayan tüm Filistinlilere veriliyor.

· ABD, yardım adı altında her yıl İsrail’i 5 milyar dolar ile ödüllendiriyor.

· İsrail’e yapılan yıllık Amerikan yardımı ABD’nin tüm Afrika kıtasındaki ülkelere vermeyi kabul ettiği miktarı aşıyor.

· Birleşmiş Milletler güvenlik konseyinin kararlarına karşı çıkan İsrail, Lübnan ve Suriye gibi iki özgür ülkenin topraklarını işgal etmiştir.

· İsrail, Ortadoğu’da nükleer silahlara sahip olan tek ülkedir.

· Orta doğuda nükleer silahsızlanma anlaşmasını reddeden tek ülke İsrail’dir ve İsrail uluslararası uzmanların bölgede yapmak istediği denetimi engellemektedir.

· İsrail yıllardır siyasi düşmanlarını öldürmek amacıyla diğer ülkelere suikastçiler göndermektedir.

· İsrail savunma kuvvetlerindeki yüksek rütbeli askeri görevliler, silahsız savaş mahkumlarının idam edildiklerini kabul ettiler

· İsrail, savaş mahkumlarının idamını kabul eden İsrailli askerler hakkında soruşturma yapılmasını reddediyor.

· İsrail, düzenli olarak Filistinlilerin banka hesaplarına, işlerine ve topraklarına el koyuyor ve bu durumdan mağdur olanlara tazminat ödemeyi kabul etmiyor.

· İsrail ABD’nin Mısırda bulunan büyükelçiliğini havaya uçurdu ve uluslararası sularda Amerikan gemilerine saldırarak 33 denizcinin ölmesine 177 denizcinin yaralanmasına sebep oldu.

· Fortune dergisinin Washington’da yaptığı araştırmaya göre, ABD’de deki en güçlü ikinci lobi İsrailli AIPAC’ dır.

· İsrail, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 69 ayrı kararını ihlal etmektedir.

· Dört İsrail Başbakanı; Begin, Shamir, Rabin, ve Sharon; sivillere yönelik bomba saldırıları, katliamlar ve sivillerin zorla köylerinden çıkartılmalarında görev almışlardır.

· İsrail Dışişleri Bakanlığı, İsrail’in Amerikalılara iyi tanıtılmasını sağlamak için iki Amerikan halkla ilişkiler şirketine para ödemektedir.

· Tüm Filistinlilerin, işgal edilmiş topraklardan çıkarılması gerektiğini savunan Madolet partisi, Sharon’un kurduğu koalisyon hükümetinin bir parçasıdır.

· Oslo’dan bu yana geçen sekiz sene içinde İsrail’in yerleşke inşaları artmıştır.

· Netanyahu ile kıyaslanınca, Barak döneminde yapılan yerleşke inşası iki kat artmıştır.

· İsrail, sivil bir otobüse saldıran ve birçok insanın ölmesine sebep olan bir İsrailli için posta pulu bastırmıştır.

· Filistinlilerin %95’nin işgal altındaki topraklara sözde geri dönüşleri hakkında Ehud Barak’ın ne kadar gönüllü olduğunu sıkça duyuyoruz. Fakat bu teklifi Filistinliler reddettiği zaman Filistinliler “Bir fırsatı kaçırmakla “ suçlandılar.

· Filistinliler, bir zamanlara Filistin olan toprakların %78’inde İsrail varlığını kabul etmişlerdir.

· Hz İsa’nın torunları olduklarından Filistinli Hıristiyanlar, Hıristiyanlığın “yaşayan kalesi ( taşları ) “ olarak kabul edilmektedir.

· İsrail Adalet Yüksek Mahkemesince işkencenin yasaklanmasına rağmen Filistinli mahkumlara Shin Bet yetkililerince yapılan sorgulamalarda işkence yapılmaktadır.

· Dünyadaki mülteci nüfusunun büyük bölümünü Filistinli mülteciler oluşturmaktadır.

· İsrailliler 1988’e kadar iş ilanlarını “sadece Museviler” diyerek veriyorlardı

· Bugünün İsrail’i, şimdi yok edilmiş olan 400’den fazla eski Filistin köylerinin üzerine kurulmuştur ve eski izleri yok etmek için İsrailliler her bölgeyi yeniden isimlendirmişlerdir.

· Yeniden düzenlenen dokümanlar, 1948 yılında Filistinlilerin topraklarından çıkarılmalarının bazı durumlarda söz konusu olduğunu ve bu durumun David Ben- Gurion tarafından onaylandığını gösteriyor

Evet bu konuda ne yapacaksınız ?

En azından başkalarının da bu gerçekleri öğrenmelerini sağlayabilirsiniz.

İSRAİL

İsrail denen devlet etiketli çete, Rothchild ailesinin finans-kapital yağma düzenini geleceğini garanti altına almak adına sipariş ettiği Siyonizm isimli din kisvesi giydirilmiş faşist ideolojinin, yine aynı ailenin İngiliz Başbakanı Belfaur’a rüşvet vererek ilan ettirdiği deklarasyonun ardından, Hitler sopası ile kaçırılan zavallı Yahudilere vatan kazandırmak adına, İngilizlerin Çanakkale savaşında başaramadıkları işi Filistin üzerinden başarma girişiminin Truva atı olarak kullanılması sonucu ortaya çıkan bir vatan arayışının ürünüdür... İngilizler Yunan’ı niye Anadolu’ya sürdü ise Yahudileri de onun için Filistine sürdü.. Ve daha sonra Yahudiler İngilizlerin kontrolünden çıkarak Araplarla savaşarak bugünlere geldi. İngilizlerin yanından uzaklaşıp Dünya derin devleti ve finans kapitalin merkezi olan ABD’nin himayesine girerek dünya derin devletinin ortadaki ileri karakolu, tetikçisi, Truva atı olmaya soyundular. ( A. Dilipak: 2010-06-02 )

YAHUDILIKTE SAVAŞ...

...dinî değerlerine bağlı bir Yahudi için savaşta asker-sivil, yetişkin-çocuk düşman cephesinde yer alan herkesin öldürülmesi dinî bir emirdir. Nitekim Hahamlar Konseyi’nin Lübnan saldırıları esnasında, emzikteki bebeğin dahi öldürülebileceğine dair verdikleri fetva bütün dünya kamuoyunun malumu bugün. Meseleye bu perspektiften bakan ve buna inanan bir şahsın, insanlık denilerek dile getirilen itirazları ne anlaması, ne de anlasa bile kabullenmesi ve masum kıyımına son vermesi mümkündür. Zira ortada bir masum yoktur onun için. İşte bunun için diyoruz ki; bugün savaşa taraf olan ve dininin bir emrini yerine getirip sevap kazandığına inanan Yahudilerden katliama son verme gibi bir insaf beklentisi içinde bulunmak yersiz bir beklentidir. Bu sebeple olsa gerek, savaşın başladığı günden bu yana Lübnan canibinde öldürülen sivil insan sayısının 1113 ve bunların 350’sinin 12 yaşından küçük olması hiçbir anlam ifade etmemektedir onlar açısından. Hatta dünya kamuoyundan bu çerçevede gelen tepkiler onların iştahını kabartmakta, tepkilerin çokluğuna bağlı olarak doğru yolda oldukları kanaatleri pekişmektedir...Savaşların ele alındığı yerlerde geçen Tevrat'tan Birkaç ayeti isterseniz yorumsuz aktaralım: “Tanrınız Rab kenti elinize teslim edince, orada yaşayan bütün erkekleri kılıçtan geçirin. Kadınları, çocukları, hayvanları ve kentteki her şeyi yağmalayabilirsiniz. Tanrınızın size verdiği düşman malını kullanabilirsiniz. Yakınınızdaki milletlere ait olmayan sizden çok uzaktaki kentlerin tümüne böyle davranacaksınız.” (Tesniye, 20; 13-15) Bu ayetlerin devamı olan 16. ayet ise çok daha keskin ve net bir ifade kullanmakta: “Ancak Tanrınız Rabbin miras olarak size vereceği bu halkların şehirlerinde soluk alan hiçbir canlıyı yaşatmayacaksınız.” (Tesniye; 20/16) Bir başka ayet Hz. Musa döneminde arz-ı mev’ud’da (va’d edilmiş topraklarda) yaşayan Amelika veya Amalek kavmine yönelik bir emir: “Şimdi git, Amelikalılara/Amaleklere saldır. Onlara ait her şeyi yok et, hiçbir şeyi esirgeme. Kadın, erkek, çoluk-çocuk, öküz, koyun, deve, eşek hepsini öldür.” (1. Samuel, 15/3)... ( Zaman :AHMET KURUCAN :17.08.2006 )

Eli kolu bağlı, etrafı çevrili, silahsız-savunmasız ama karşısındaki insan değil...!

ABD: "NEDEN SENİ RAHAT RAHAT ÖLDÜRMEMİZE İZİN VERMİYORSUN EY HAMAS !"

İsrail'le 6 aylık yapılan ateşkes sırasında, anlaşmayı 162 kez bozan ve anlaşma tarihi bittikten sonra 5 Filistinli'yi şehit eden İsrail'e karşı 3 yıldır ambargo altında inleyen Filistin'in attığı Kassam Füzeleri ile 1 İsrail'linin ölümü üzerine 500 Filistinliyi uçaklardan attığı bomba ile öldüren, ardından Gazze'ye karadan girip katliam yapan İsrail'i savunan ABD, " anlaşmayı HAMAS bozdu" diye açıklama yapar ! 03.01.2009

ABD'NİN ŞIMARIK PİÇ'İ
RESMIN ÖTEKI YÜZÜ

Bu satırların yazıldığı dakikaya kadar, Gazze'de çoğu sivil halktan olmak üzere 550 kişi ölmüştü. Bunların 120'den fazlası çocuktu. Gazze'deki Acil Servislerin yöneticisi Dr. Muaviye Hasaneyn, CNN International'a 4 Ocak akşamı itibarıyla 371'i "ağır" olmak üzere yaralı sayısının 2 bin 435 olduğunu söylüyordu.O bu bilgiyi verirken İsrail'in Tzipi Livni isimli Bayan Dışişleri Bakanı da, gazeteci Christian Amanpour'a verdiği mülakatta utanmadan;"Biz Filistin halkına değil terör örgütü olan Hamas'a karşı savaşıyoruz. Onların halkımıza roket atma gücünü kırmayı amaçlıyoruz. Nitekim Beersheba'da bir okulu da hedef aldılar" diyordu. Bayan Livni'ye göre "İsrail'in Gazze'de orantısız güç kullandığı" yolundaki iddialar da tamamen haksızmış. İsrail kendi halkının huzurla yaşama hakkını koruyormuş.Bu bilgiyi verdikten sonra bu kan gölüne kimin neden sebep olduğuna bakalım...Biz hepimiz son kavganın Hamas'ın İsrail'le imzaladığı ancak 19 Aralık günü süresi dolan "ateşkes"i uzatmayıp İsrail'e roketli saldırılar başlatması üzerine başladığını biliyorduk değil mi?

Öyle biliyorduk, çünkü dünyanın büyük haber ajansları bize hikáyenin oradan başladığını bildiriyorlardı.Oysa Amerika'da yaşayan bir dostumuz bize "If Americans Knew" isimli bir kaynakta yayınlanan bilgileri gönderdi. Burada deniyor ki:

"Medya hep İsrail'in kendisine saldırılmadıkça kimseye saldırmadığını yazar. Oysa örneğin 2000 yılında Filistinliler isyan etmeden ve bir tek İsrail askeri ölmeden önce (İsrail tarafından) tam 140 Filistinli öldürülmüştü. Keza (bu mücadele nedeniyle) İsrailli bir tek çocuk ölmeden önce Filistinli 82 çocuk ölmüştü.Son ateşkes de 4 Kasım günü İsrail (Saldırı) kuvvetlerinin Gazze'ye girip 6 Filistinliyi öldürmesiyle bozuldu."İsrail bu cinayeti, "Onları öldürmeseydik bir askerimizi kaçırmaları ihtimali vardı" diyerek savunmuştu.Aynı kaynak, söz konusu ateşkes anlaşmasına göre İsrail'in, ateşkes süresince "Gazze etrafındaki ambargoyu ciddi şekilde azaltmaya; Gazze'ye askeri müdahalede bulunmamaya söz verdiğini, buna karşılık Hamas'ın da roket saldırılarını durdurmayı taahhüt ettiğini" belirttikten sonra BBC'den, Washington Post'tan ve İsrail'deki saygın gazetelerden olan Haaretz'den de alıntılar yapmış. Buna göre örneğin Haaretz 9 Kasım 2008 günü, "Kızılay'ın Uluslararası Komitesi dahil uluslararası yardım örgütlerinin Gazze'ye gönderdiği tıbbi malzemenin yerine ulaşamadığını" yazmış. Aynı gazete 21 Kasım 2008 günü de "İsrail yardım konvoylarını engellemeye devam ederse, Gazze insani bir felaketle karşı karşıya" diye yazmış. BBC'nin 11 Kasım 2008 günü verdiği habere göre Birleşmiş Milletler'in Gazze'deki ofisi, "İsrail'in utanç verici ve kabul edilemez nitelikteki ambargosu böyle devam ederse Gazze'deki insanların gıdasız kalacağını" söylemiş, bunun "Gazze'deki insanları cezalandırma" anlamına geldiğini belirtmiş.Kim haklı diye soruyorsanız karar sizin. ( Hürriyet: Oktay EKŞİ-6 Ocak 2009)

DÜŞÜNÜN BU ADAM GAZETECİLER VAKFI BAŞKANI, EN ÇOK SATAN GAZETELERDEN BİRİNİN BAŞYAZARI VE "KENDİ DİNİNDEN OLAN VE YANI BAŞINDAKİ " OLAYLARDAN HABER BİLE YOK! BU EN ÜST YÖNETİMDE BİLE OLSA GAZETE YAZARLARININ MÜSLÜMANLAR HAKKINDAKİ BİLGİSİZLİĞİN TİPİK BİR NUMUNELİK ÖRNEGİDİR! CUMANIN CEMAATLE KILINDIGINI, K.ŞEHADET İLE BESMELEYİ AYIRAMAYAN, AYET İLE HADİSİN FARKINI BILMEYEN ...KİŞİLER ÜLKEMDE YAZAR SIFATI İLE İSLAM HAKKINDA GAZETELERİNDE AHKAM KESIYORLAR...! NOT: EKŞİ HALA HAMAS'I SUÇLUYOR ...!

1940 NAZİLER 2000 SİYONİST İSRAİL

İsrail vahşiliğini belgeleyen tişörtler

İsrail'in askeri birliklere dağıttığı tişörtler, dünyanın gözü önünde işlenen sivil katliamlardan nasıl gurur duyduklarını ortaya koydu. İşte utanç tişörtlerindeki skandal sloganlar:

Birliklerin en çok tercih ettiği tişörtler şöyle:

Golan Tugayı: Etrafta bakire kalmazsa, terör saldırıları da biter. (Filistinli bir kadına tecavüz eden İsrailli asker resmiyle)

Lavi Taburu: Geldik, gördük, yok ettik (üstündeki resimde, yıkık bir cami görülüyor)

Haruv Taburu: Kafasına sıkmadan gevşeme. Her Arap anası, oğlunun kaderinin benim ellerimde olduğunu bilsin (İsrail ordusu bu iki sloganı daha önce yasaklamıştı)

İstihkamcılar: Yalnız Tanrı affeder (İsrail askeri tarafından havaya uçurulan bir cami resmi var) Hürriyet :22.03.2009

YORUMA GEREK VAR MI?...

Fotoğraflardan bir kısmında yahudi çocuklar top mermilerinin ve bombaların üzerine, Lübnanlı çocuklar için ölüm dolu hediye! mesajları dolduruyor. Ve bununla Müslüman karşı öfkelerini pekiştiriyorlar.Diğer resimlerde ise yahudi yaşıtlarından bu hediyeleri! alan Lübnanlı çocukları görüyorsunuz. Öyle bir hediye ki; hediyeden sonrası için bir yasam yok artik onlar için...Ne korkunç değil mi... Ne korkunç…“Hiçbir Yahudi sivil değildir“ anlayışı ne kadar doğru değil mi?Rabbim bize İslami doğru anlamayı nasip etsin. Eğilip bükülerek değil de, onurumuzu kaybetmeden yasamayı nasip etsin…

Apo'nun papazı

2011-08-27T17:25:00.001-07:00

Apo'nun papazı

Akit, daha önce Papa'ya mektup yazarak, “Aziz Peder, Hıristiyanlığa çok yakınım” diyen ve PKK aracılığı ile Kürtlere zorla İncil ve Hıristiyanlık propagandası içeren CD'ler dağıttığı ortaya çıkan PKK'nın elebaşısı Öcalan'ın bir papazla samimi görüntülerine ulaştı

Daha önce Papa II. Jean Paul'e bir mektup yazarak, “Aziz Peder, Hıristiyanlığa çok yakınım. Sizin şahsınıza ve dininize duyduğum saygı benim savaşımın ve düşüncelerimin merkezindedir” diyen Öcalan'ın Ermeni bir papazla samimi fotoğrafları ortaya çıktı.

Yeni Akit'in ulaştığı daha önce hiçbir yerde yayınlanmamış bu şok fotoğrafta PKK lideri Öcalan ile örgütün diğer üst düzey yöneticilerinin Ermeni papazla samimi görüntüleri dikkat çekiyor. Papazla fotoğrafı ortaya çıkan Öcalan, 2004 yılında yaptığı bir açıklamada, kendisini Hazreti İsa ile özdeşleştirdiğini belirterek, “PKK başlangıçta 12 kişiydi” ifadelerini kullanmıştı.

Geçtiğimiz Ocak ayında Amerikan The New York Times gazetesine Meryem Ana posterleri altında poz veren PKK'lı kadın militan fotoğrafıyla PKK'nın, üyelerine Hıristiyanlık propagandası yaptığı belirlenmişti.

ÖRGÜTÜN KİLİSE AŞKI İLK DEĞİL
Akit geçtiğimiz hafta da örgütün üst düzey yöneticilerinden Sabri Başkale ve Fethi Şarlatan'ın da Hazreti İsa ve Meryem Ana posterleri önünde çekilmiş fotoğraflarını yayınlamıştı. PKK'nın en önemli 10 isminden biri olarak bilinen Fethi Şarlatan, 13 askerimizin şehit olduğu Ekim 2007 tarihindeki Dağlıca baskınının da planlayıcılarından biri olarak biliniyor.

PKK VE MİSYONERLER ARASINDAKİ BAĞLANTI
Akit'in ulaştığı ve Öcalan dahil örgütün üst düzey yöneticilerinin Ermeni papaz ile çekilmiş samimi pozları, Hıristiyan misyonerler ile PKK arasındaki ilişkiye dair iddiaları yeniden gündeme getirdi. Müslüman Kürt vatandaşlarımıza camilerde namaz kılmaması talimatı veren PKK'nın şehirlerdeki yapılanması olan KCK'nın Van, Diyarbakır ve Mardin'de düzenlediği etkinliklerde ücretsiz İncil ve üzerinde “Kurtuluş İncil'dedir” ibaresi yer alan CD'ler dağıttığı belirlenmişti. Papazla fotoğrafı ortaya çıkan Öcalan, 2004 yılında yaptığı bir açıklamada, kendisini Hazreti İsa ile özdeşleştirdiğini belirterek, “PKK başlangıçta 12 kişiydi” ifadelerini kullanmıştı.

PKK'DAN İNCİL VE CD
Geçtiğimiz ay Romanya'nın başkenti Bükreş'te düzenlenen etkinliğe katılan Kürtlere ücretsiz İncil ve Hıristiyanlık propagandası içeren CD'ler dağıtan terör örgütü PKK'nın İncil almak istemeyen Kürtlere baskı uyguladığı ortaya çıkmıştı. Son dönemde terör örgütü PKK ve siyasi uzantıları tarafından ‘peygamber' ilan edilen ve avukatları aracılığıyla “sivil cuma namazı” eylemlerinin talimatını veren terör örgütü lideri Abdullah Öcalan, 2004 yılında yaptığı bir açıklamada, kendisini Hazreti İsa ile özdeşleştirdiğini belirterek, “PKK başlangıçta 12 kişiydi” demiş, BDP'li İbrahim Binici'nin ise, Kürt Kilisesi kurulması yönünde görüş beyan ettiği ileri sürülmüştü. BDP'li Ayla Akat ise, “Gönül isterdi ki bütün Kürtler Müslümanlığı bırakıp Hıristiyan olsun” mealinde ifadeler kullanmıştı.

Yener Dönmez / Yeni Akit

Recm Cezası

2011-08-06T00:22:00.000-07:00

Maide 44, 45 ve 47 Ayetleriyle İlgili Açıklama:

Bu mesele daha net bir şekilde öğrenilsin ve bu konudaki yanlışlar ortadan kalksın diye Seyfuddin El-Muvahhid’in, “Davetçi’nin Tefsiri” kitabındaki Maide: 44, 45 ve 47 ayetleriyle ilgili açıklamalarını naklediyorum.

“Maide 44, 45 ve 47 ayetlerinin nüzul sebebi konusunda değişik görüşler vardır. Bu görüşlerden en önemli ve en sahih olanı şu iki rivayettir:

1) - Bu ayetlerin, zina yapan iki yahudi hakkında indiğini haber veren rivayetler.

Abdullah b. Ömer (r.a) şöyle dedi:

“Yahudiler, Rasulullah (s.a.s)’a gelerek kendilerinden bir kadın ve erkeğin zina yaptığını ona haber verdiler. Bunun üzerine Rasulullah (s.a.s) onlara şöyle sordu:

“Zina hakkında Tevrat’ta ne buluyorsunuz?” Yahudiler şöyle cevap verdiler:

“Onların yaptıklarını herkese yayar ve onlara sopa atarız. Zinanın hükmü Tevrat’ta işte böyledir.” Onların bu sözü üzerine Abdullah b. Selam (r.a) onlara şöyle dedi:

“Sizler yalan söylüyorsunuz. Çünkü zina yapanlar hakkında Tevrat’ta bildirilen hüküm recmdir. Öyleyse Tevrat’ı getirin de bakalım.”

Bunun üzerine Tevrat’ı getirdiler ve onu açarak okumaya başladılar. Tevrat’ı okuyan kimse recm ayetini eliyle kapatarak ondan önceki ve sonraki ayetleri okudu. Böylece recm ayetini atlamış oldu. Abdullah b. Selam o kişiye şöyle dedi:

“Elini kaldır.” O kişi elini kaldırınca recm ayeti gözüktü. Bu durum üzerine yahudiler Rasulullah (s.a.s)’a şöyle dediler:

“Ey Muhammed! Abdullah b. Selam’ın söylediği doğrudur. Tevrat’ta recm ayeti vardır.” Bu cevap üzerine Rasulullah (s.a.s) zina yapan kadın ve erkeğin recm cezasıyla cezalandırılmalarını emretti. Öyle ki ben, kadın ve erkek recmedildikleri sırada, kadına taşlar gelmesin diye erkeğin onu vücuduyla koruduğunu gördüm.” (Buhari, Müslim ve başkaları rivayet ettiler.)

Bera b. Azib (r.a) şöyle demiştir:

“Rasulullah (s.a.s)’ın yanından kendisine tahmim yapılmış (yüzü siyaha boyanmış) ve sopa atılmış bir yahudi geçti. Rasulullah (a.s) onları çağırdı ve şöyle dedi:

“Zina yapanın cezasını kitabınızda böyle mi buluyorsunuz?”

Yahudiler:

“Evet” dediler. Bunun üzerine Rasulullah (s.a.s) onların alimlerinden bir adam çağırıp ona dedi ki:

“Musa (a.s)’ya Tevrat’ı indirenin hakkı için söyle, zina yapanın cezasını kitabınızda böyle mi buluyorsunuz?” Alim şöyle dedi:

“Tevrat’ı indirenin hakkı için demeseydin sana gerçeği bildirmezdim. Zinanın cezası kitabımızda taşlayarak öldürmektir. Fakat şereflilerimiz içinde zina çoğalınca ve zina yaparlarken yakalanınca, şerefli oldukları için onlara ceza uygulamayı terkettik. Fakat zina yapan zayıf kimselere zinanın taşlayarak öldürme haddini uyguladık. Bir gün aramızda:

“Zina konusunda hem şereflilerimize hem de zayıflarımıza uygulayacağımız bir tek ceza belirleyelim.” dedik. Böylece taşlayarak öldürme cezası yerine tahmim ve sopa vurma cezasını uygulamaya karar verdik” Bunun üzerine Rasulullah (s.a.s):

“Ey Allah’ım! Vermiş olduğun emri, ölümünden sonra tekrar ilk canlandıran benim.” dedi ve zina yapan evli kişinin taşlanarak öldürülmesini emretti.

Bunun üzerine şu ayet indi:

“Ey Rasul! Kalbleri iman etmediği halde ağızlarıyla “iman ettik” diyenlerin, yahudilerden yalana kulak verenlerin ve sana gelmeyen başka bir kavim (adına casusluk yapmak) için dinleyenlerin küfürde yarışmaları seni üzmesin! Onlar (yerli yerinde söylenmiş) kelimelerin yerlerini sonradan değiştirirler ve “eğer size bu (sopa ve tahmim cezası) verilirse onu kabul edin, eğer bu verilmez (taşlayarak öldürme cezası verilir)se ondan sakının” derler.” (Maide: 41)

Yahudiler dediler ki: “Eğer Muhammed sopa ve tahmim cezası verirse, bunu ondan alın, eğer recm cezası verirse, bunu ondan almayın”

Bunun üzerine Allah (c.c) şu ayetleri indirdi:

“Kim Allah’ın indirdikleriyle hükmetmezse işte onlar kafirlerin ta kendileridir.” (Maide: 44)

“Kim Allah’ın indirdikleriyle hükmetmezse işte onlar zalimlerin ta kendileridir.” (Maide: 45)

“Kim Allah’ın indirdikleriyle hükmetmezse işte onlar fasıkların ta kendileridir.” (Maide: 47)

Bera b. Azib bunu söyledikten sonra: “Bu ayetlerin hepsi kafirler hakkında inmiştir.” dedi. (Müslim, Ahmed)

Müslim ve başka kitaplarda Bera b. Azib (r.a)’den riva-yet edilen bu hadis Maide: 44, 45 ve 47 ayetlerinin nüzul sebebiyle ilgili sabit ve sahih bir nastır. Bu hadis değişik lafızlarla bir çok yerde rivayet edilmiştir. Bu hadisle ilgili rivayetler Taberi ve İbni Kesir tefsirlerinde zikredilmiştir.

2) - Bu ayetlerin diyet konusunda ihtilafa düşmüş iki yahudi kabilesi arasındaki ihtilafı çözmek için indiğini haber veren rivayetler.

Bu iki taife arasındaki ihtilaf şöyleydi:

“Bu iki taifeden biri diğerini savaşta yenmişti. Savaş sonucunda aralarında yaptıkları anlaşmaya göre yenen taraf yenilen taraftan bir kişiyi öldürürse sadece ölüm diyetini ödeyecek, fakat yenilen taraf yenen taraftan bir kişiyi öldürürse ölüm diyetinin iki mislini ödeyecek veya öldürdüğü kişinin karşılığı olarak katil öldürülecektir.”

İbni Abbas (r.a) şöyle dedi:

“Yahudilerden Kureyza ve Nadir kabileleri vardı ve Nadir kabilesi, Kureyza kabilesinden daha şerefli ve daha kuvvetliydi. Bu sebeble şayet Kureyza kabilesinden birisi Nadir kabilesinden birisini öldürürse, öldürdüğü kişiye karşılık ceza olarak öldürülür, fakat Nadir kabilesinden birisi, Kureyza kabilesinden birisini öldürürse, ona karşılık ceza olmak üzere öldürülmez ve sadece hurmadan yüz vesak diyet alınırdı. Rasulullah (s.a.s) Medine’ye geldikten sonra Nadir kabilesinden bir kişi Kureyza kabilesinden bir kişiyi öldürdü.

Bu sebeble Kureyza kabilesi Nadir kabilesine şöyle dedi:

“Katili bize teslim edin ki onu öldürelim.” Nadir kabilesi ise onlara şöyle cevap verdi:

“Hayır! Bu meseleyi çözmesi için Muhammed’i aramızda hakem teyin edelim.”

Kendilerine hüküm vermesi için Rasulullah (s.a.s)’a gittiklerinde Allah (c.c):

“Eğer sana gelirlerse aralarında hükmet ya da onlardan yüz çevir! Eğer onlardan yüz çevirirsen sana kesinlikle hiçbir zarar veremezler. Eğer hüküm verirsen onların arasında adaletle hüküm ver! Muhakkak ki Allah adaletli olanı sever.” (Maide: 42) ayetini indirdi. Bu ayetteki adalet ise; nefse karşılık nefistir. Daha sonra Allah Maide: 50 ayetini indirdi.” (Ebu Davud, Nesei sahih senedle)

İbni Abbas (r.a) şöyle dedi:

“Bu ayet, iki yahudi taifesi hakkında indi. Cahiliyye döneminde bu iki taifeden biri diğerini yenmişti. Kuvvetli olan taraf, zayıf tarafı yendiği için aralarında şöyle bir anlaşma yapmışlardı:

“İzzetli ve kuvvetli taife, zelil ve zayıf olan taifeden bir kişiyi öldürürse diyet olarak 50 vesak verecektir. (Vesak; 60 sa’dır, sa ise 2751 gr’dır). Zelil ve zayıf taife, izzetli ve kuvvetli taraftan bir kişiyi öldürürse diyet olarak 100 vesak verecektir.”

Rasulullah (s.a.s) Medine’ye gelinceye kadar bu anlaşma üzerinde kaldılar. Rasulullah (s.a.s), Medine’ye geldik-ten sonra zayıf ve zelil olan taife, izzetli ve kuvvetli olan taifeden bir adamı öldürdü. Bu sebeble kuvvetli ve aziz olan taife, zayıf ve zelil olan taifeden öldürülen adamın diyeti olarak 100 vesak istedi.

Zayıf ve zelil taife:

“Böyle bir iş olamaz. Dini, nesebi, beldesi bir olan iki taife arasında nasıl olur da diyet konusunda böyle bir farklılık olur? Nasıl olur da birisi diğerinin yarısı veya iki katı olur? Biz, daha önce sizden korktuğumuz ve bize zulmettiğiniz için, sizden öldürdüğümüz kişiye bedel olarak 100 vesak diyet veriyorduk. Fakat artık Muhammed geldi. Bu sebeble istediğinizi size veremeyiz. Aramızda eşitlik olmalıdır.” Bu tartışmadan dolayı aralarında neredeyse savaş çıkacaktı. Bunun üzerine aziz ve şerefli olan taife birbirlerine şöyle dediler:

“Vallahi Muhammed, diyetin iki katını vermez. Bu sebeble bir kişiyi Muhammed’e gizli olarak gönderin ve bu konudaki görüşünü öğrenin. Eğer diyetin iki katını size verirse onu hakem tayin etmeyi kabul edin. Eğer diyetin iki katını vermezse ondan uzak durup onu hakem tayin etmeyin.”

Bunun üzerine münafıklardan bir kaç kişiyi bu meseleyi öğrenmeleri için Rasulullah (s.a.s)’a gönderdiler. Münafıklar Rasulullah’a gelince, Allah (c.c) münafıkların ne niyetle geldiklerini ona haber vererek “Maide: 41’den Maide: 47’ye kadar olan ayetleri indirdi...”

İbni Abbas (r.a) sözlerine şöyle devam etti:

“Vallahi bu ayetler bu iki taife hakkında inmiştir ve Allah (c.c)’ın ayetlerde kastettiği kimseler bu iki taifedir.” (Ahmed, Nesei, Ahmed Şakir bu hadis için sahih dedi.)

Maide: 44, 45 ve 47 ayetlerinin, zina yapan iki yahudi hakkında indiğine dair zikredilen rivayetler ile iki yahudi kabilesi arasında çıkan diyet konusundaki ihtilaf hakkında indiğine dair zikredilen rivayetler, bu konuda zikredilen en sabit ve en sahih nasslardır.

İbni Kesir bu konuda şöyle demiştir:

“Bu iki olay aynı zamanda olmuş olsa gerek ki, bunun üzerine bu ayetler inmiştir.”

Bu ayetlerin nüzul sebebiyle ilgili zikredilen başka rivayetler de vardır. Fakat bu rivayetler zayıf rivayetlerdir. Ebu Lübabe ile ilgili olarak indiği söyleyen rivayet gibi... Ebu Lübabe ile ilgili olay şöyledir:

“Müslümanlar Beni Kureyza’yı boşalttıklarında Rasulullah (s.a.s), Ebu Lubabe’yi onlara gönderdi. Yahudiler, Rasulullah (s.a.s)’ın kendilerine ne yapacağını ve haklarında ne hüküm vereceğini Ebu Lubabe’ye sorduklarında o, kesileceklerini ima ederek boğazına işaret etti ve böylece Rasulullah (s.a.s)’a ihanet etmiş oldu. Ebu Lübabe daha sonra bu yaptığından pişman oldu.(Siyeri İbni Hişam, İbni İshak)

Ayetlerin nüzul sebebiyle ilgili olarak zikredilen bu rivayetlerden anlaşılan şudur:

Bu ayetler Allah (c.c)’ın, gerek zina gerekse kısas konusundaki hükmünü değiştiren yahudiler hakkında inmiştir. İşte bu sebeble Allah (c.c) böyle yapan kimselere kafir hükmünü vermiştir.

Buna göre;

1 - Hangi zaman ve mekanda olursa olsun her kim yahudilerin yaptığı gibi yaparsa o kimse de onların hükmünü alır.

2 - Halkın, Allah (c.c)’ın şeriatine muhalif olan bir hüküm üzerinde ittifak etmiş olması o hükmün doğru ve geçerli olduğunu göstermez.

Bu ayetler her ne kadar yahudiler hakkında inmişse de hükmü geneldir. Bu yüzden sadece yahudilere haslaştırmak yanlıştır. Ayetlerin hükmü genel olduğu için her kim yahudilerin yaptığı gibi yaparsa aynen onların hükmünü alır.

Yahudiler gibi yapan kimseler hakkında Allah (c.c)’ ın verdiği hükmü vermemek için bu ayetleri yahudilere haslaştıran kimseler böyle yapmakla Kur’an’a, sünnete ve sahabelerin icmasına muhalefet etmişlerdir.

Sahabelerin, bu ayetlerin kimler hakkında indiği konu-sunda ihtilaf ettikleri doğrudur. Fakat bu ayetlerin hükmünün müslümanları kapsamadığını asla söylememişlerdir. Bilakis onlar, bu ayetlerin hükmünü yahudilere haslaştıran ve müslümanları kapsamadığını söyleyen kimselere kız-mışlardır. Çünkü “lafızların umumuna bakılır, nüzul sebebine bakılmaz” kaidesi vardır.

Huzeyfe (r.a)’nin yanında Maide: 44, 45, 47 ayetleri zikredildiğinde bazı kimseler, bu ayetlerin yahudiler hakkında indiğini, müslümanları kapsamadığını söylediler. Huzeyfe (r.a) onlara şöyle cevab verdi:

“Bu ayetlerin yahudiler hakkında indiği doğrudur. (Fakat bu ayetlerin hükmünün sizi kapsamadığını zannetmeyin.) İsrail oğulları size ne güzel kardeş oldu.... Tatlı şeyler oldu mu size, acı şeyler oldu mu onlara, öyle mi? Şüphesiz siz, sizden öncekilerin yolunu adım adım takip edeceksiniz.” (Hakim Müstedrekte rivayet etti, Buhari ve Müslim’in şartlarına göre sahih dedi. Zehebi bu görüşü kabul etti. Taberi.)

İbrahim en Nehai Maide: 44, 45 ve 47 ayetlerini zikrettikten sonra şöyle dedi:

“Evet! Allah (c.c) bu ayetleri İsrail oğulları hakkında indirdi ve hükümlerinin bize uygulanmasından da razı oldu.” (Taberi Tefsiri, Ed Durul Mensur, Abderrezzak Tefsiri.)

Hasan el Basri şöyle dedi:

“Evet! Bu ayetler yahudiler hakkında nazil olmuştur. Fakat hükmü bize de farzdır.” (Taberi, Ed Durul mensur)

Alkame ve Mesruk, İbni Mes’ud (r.a)’a rüşvet hakkında sorduklarında onlara şöyle cevab verdi:

“Rüşvet haramdır.” Onlar dediler ki:

“Hükümde mi rüşvet haramdır?” İbni Mes’ud (r.a) onlara:

“Hükümde rüşvet küfürdür.” dedi ve onlara Maide: 44, 45, 47 ayetlerini okudu.” (Taberi Tefsiri)

Subki:

“Kim Allah’ın indirdikleriyle hükmetmezse işte onlar kafirlerin ta kendileridir.” (Maide: 44) ayeti hakkında şöyle dedi:

“Kim Allah (c.c)’ın indirdiğini bilerek terkeder ve zulmederek onunla hükmetmezse o kafirlerden olur.” (Taberi Tefsiri)

İsmail Kadi, bu ayetler hakkında şöyle dedi:

“Allah (c.c)’ın ayetinin zahiri şunu gösterir:

“Her kim yahudilerin yaptığı gibi Allah (c.c)’ın hükmüne ve İslam’a muhalif bir hüküm ortaya çıkarır ve insanlar onu uygulasınlar diye insanları o hükmü kanunlaştırmaya zorlarsa, işte bu kimseye, yahudilere verilen hüküm verilir. Bu kimse, ister bir hakim isterse bir başkası olsun farketmez...” (Fethul Bari c: 13 s: 120 Selefi’nin birinci baskısı.)

Bu ayetlerin hükmünün genel olduğu ve müslümanları da kapsadığı ayetlerin siyakından anlaşılmaktadır. Bunun aksine bir delil ne Kur’an’da, ne sünnette ve ne de selefi salihinin görüşlerinde vardır.

Ayetlerin siyakında da bu ayetlerin hükmünün genel olduğunu gösteren deliller vardır:

1 - Ayetlerde “men” (kim) kelimesi geçmektedir. Bu ise şart edatıdır ve geneli ifade eden en fasih sigadır. Buna göre her kim olursa olsun, Allah (c.c)’ın indirdiğiyle hükmetmezse, işte o kimse “kafir”, “zalim” ve “fasık” kimselerin ta kendisi olur.

2 - Ayetlerin siyakında Rasulullah (s.a.s)’a hitab vardır.

“Şayet sana gelirlerse ister aralarında hükmet istersen onlardan yüz çevir...” (Maide: 42)

“Onların arasında Allah’ın indirdiğiyle hükmet! Sana hak geldikten sonra onların hevalarına uyma!” (Maide: 48)

Bu ayetlerdeki hitab her ne kadar Rasulullah’a yapılmışsa da asıl hitab İslam ümmetinedir. Bu sebeble bu ayetlerin hükmü, bütün müslümanları kapsar.

mehmet selim polat

Biz Öcalan'ız diyorlar

2011-06-13T14:09:00.003-07:00

Biz Öcalan'ız diyorlar..

Koalisyon döneminde ağzını bile açamayan BDP'liler şimdi açık açık biz Öcalan'ız. Bizi destekleyenler Öcalan'ı desteklemiş sayılır diyor. Hayırlı olsun.

Batman'da, BDP'nin desteklediği Milletvekili adaylarından Ayla Akat Ata ve Bengi Yıldız'ın yeniden milletvekili seçilmesinin ardından havai fişekli kutlama yapıldı. Ata ve Yıldız, seçim lokalinde seçmenlerine teşekkür ederek kutlama yaptı. Yıldız, seçim lokalinde yaptığı konuşmada, "Bizi desteklemek Öcalan'ı desteklemektir" dedi.

Batman'da, BDP'nin bağımsız olarak desteklediği Ayla Akat Ata ve Bengi Yıldız'ın yenidenmilletvekili seçilmesi üzerine seçim lokalinde dün gece geç saatlerde havai fişekli kutlama yapıldı. Burada seçmenlerine seslenen Bengi Yıldız, yüzde 51,84 oranıyla partilerinin oylarını 113 bine çıkararak neredeyse oylarını ikiye katladıklarını söyledi. Daha önce 35 üzerinde milletvekiliçıkaracaklarını açıkladığını söyleyen Yıldız, "Bu rakamı da yerel gazetelere vermiştim. DTK Genel Başkanı sayın Ahmet Türk ile takım elbise iddiasına girmiştim ve bu iddiayı kazandım. Bu seçimden zaferle çıktım. Türkiye'yi yönetenlere bu halk mesaj vermiştir. Barışçıl bir anayasa ve halkın özlem duyduğu barış ortamına yönelik kullandığı bu tercihinden ötürü herkese şükranlarımızı sunuyoruz" dedi. "BİZİ DESTEKLEMEK ÖCALAN'I DESTEKLEMEKTİR" Yeniden seçilen Bengi Yıldız, kendilerinin desteklenmesinin 'özgürlük hareketinin' desteklenmesi demek olduğunu anlatırken, şöyle dedi: "Bizi desteklemek; Sayın Öcalan'ı desteklemektir. Bizi desteklemek; dağdaki yoldaşımızı desteklemektir. Bizi desteklemek zindandaki belediye başkanlarımızı, arkadaşlarımızı desteklemektir. Size müjdeyi verelim, bu akşamdan itibaren izleyin, Türkiye'nin televizyonu, yazarı-çizeri 'Kürdistan'ı konuşacak. Sadece onlar mı, güneydeki Kürt kardeşlerimiz de sizi konuşacak, herkes diyecek ki; 'Orası Kürdistan'dır, orada Kürtler var.' Görevinizi yaptınız, emanetinizi bizim omuzlara yüklediniz. İnşallah, Allah'ın izniyle halkımızın desteğiyle sözlere layık olmaya çalışacağız. Hiçbir şey yapmasak bile şu sözü verebilirim, asla bu halka ihanet etmeyeceğiz. Bir canımız vardır, söz veriyoruz canımız pahasına sizi savunacağız." BDP'nin seçim lokalinde toplanan seçmenlerine Kürtçe, "Ez kurbana web im (Size kurban olayım) diye konuşmasına başlayan Milletvekili Ayla Akat Ata ise, 6 yaşındaki oğlu Heval Hakkı Ata ile tekrar vekil seçilmesinin sevincini yaşadı. Ayla Akat Ata, "Kürt sorunu yoktur' diyenlere bu halk gerekli yanıtı sandıkta vermiştir. Meclis'e 36 vekille gidiyoruz. Bu halk bizi var etti. Onlara ne kadar teşekkür etsek azdır. Bu kitleye söylenebilecek hiçbir şey yoktur. Herkes görevini yapmıştır. Hükümetin savaş mı, barış mı? Söylemini merak ediyorum. Biz bu halkın taleplerini hep dillendireceğiz"dedi.13 Haziran 2011 18:36

Haber Hilal, Muhalefet, Dakika Dakika Haber,Haber Bu haberin internet bağlantısı için tıklayınız!

http://www.haberhilal.com/haber-Biz-Ocalaniz-diyorlar-89129/

Biz Öcalan'ız diyorlar..

2011-06-13T14:09:00.001-07:00

Biz Öcalan'ız diyorlar..

Koalisyon döneminde ağzını bile açamayan BDP'liler şimdi açık açık biz Öcalan'ız. Bizi destekleyenler Öcalan'ı desteklemiş sayılır diyor. Hayırlı olsun.

Haber Hilal, Muhalefet, Dakika Dakika Haber,Haber Bu haberin internet bağlantısı için tıklayınız!

Düzenin getirdikleri-şiir

2011-06-12T15:47:00.000-07:00

Ahlak

Haya kalmadı,her taraf rezalet.
Kumar,eroin,içki,fuhuş mel'anet.
Okullara sokuldu,işte mektubat.
Nurun girmediği yere,girer zülumat

Ne Allahı tanır,ne namaz kılar.
Ne Allahtan korkar,nede utanır.
o sadece haram, parayı tanır.
Nerde akşam,orda sabah uyanır.

Yolda yürürken insan sanırsın.
Tatlı sözlerine hemen aldanırsın.
Devlet baba,bundan sorumlusun.
Evladına sahip çık ne olursun? .

Baba öz kızına saldırıyor,utandım.
Ahlak çökmüş bunu er geç anladım.
Evlat ana,babayı dinlemiyor,inan.
Dua ile olmuyor,haniya ilahî yasam.

Hırsızlık meşrulaştı,yalan kutsallaştı.
Her yer Kamusal alan,sarpa dolaştı.
Geç kaldık bile,atı alan üsküdara ulaştı.
Allah canımı alsın,kıyametmi yaklaştı?

Müslümanlık gericilikmiş,ahmak'a bak.
Hıristiyanlığa özeniyor,bunak,avanak.
Yahudi iyilik düşünmez,muhakkak.
Ermeni öc almak için,ahlakı yıkacak.

Müslüman olmayan olur bir gün pişman.
Bana ne? diyeni,affedermi? ,hiç düşman.
Kur'an,a uymayan,olur bir gün perişan.
Şeytana uyma,pakize,ayşe, fatma,hurişan.

Gençlik bu değil,ne olur secdeye eğil.
Yol bu yoldur,gittiğin bu yol,yol değil.
Sanki bir rüya gördün,sabah oldu ayıl.
Dost arıyorsan eğer,Muhammed'e sarıl.

Mehmet Selim Polat1

İslam Düşmanları

2011-06-11T10:28:00.000-07:00

CHP'li Canan Arıtman'dan çirkin benzetme

Bunun gibi sapıkları çook gördük, CHP hep aynıdır.

SÖYLİYECEK KELİME BULAMIYORUM.

TEK KELİMEYLE

İŞTE BUNA TÜRK ve İSLAM DÜŞMANLIĞI,

VATAN HAİNLİĞİ ve BÖLÜCÜLÜK DENİR.

Bunlar Medeni (!), Çağdaş, Sapıklar.
Tıkla>>"http://www.vidomodo.com/play.video.php?id=393"

İslam Düşmanları İş Başında

Katil Amerika

Küfür ve nifak kelimeleri

2011-06-04T03:09:00.001-07:00

"Küfür" ve "Nifak" sözcükleri de bu türdendir. Küfür tek başına ve ahiretteki tehdit hakkında söylendiğinde, onun kapsamına münafıklar da girer.

Yüce Allah'ın şu buyrukları buna örnektir:

"Kim imanı inkâr edip kâfir olursa, şüphesiz bütün ameli boşuna gitmiştir ve o ahirette en çok zarara uğrayanlardandır."

(Mâide, 5)

"Kim Allah'ı, kitaplarını, peygamberlerini ve ahiret gününü inkâr ederse, artık o muhakkak ki uzak bir sapıklıkla sapmış olur"

(Nisa, 136)

"Ona hakkı yalanlayan ve (imandan) yüz çeviren bedbahtlardan başkası girmez"

(Leyl, 15-16)

"İçine (kâfirlerden) her bir grup atıldığında onlara bekçileri sorar: Korkutucu bir peygamber gelmedi mi size, Onlar: "Evet gerçekten bize bir korkutucu geldi, fakat biz yalanladık ve Allah hiçbir şey indirmemiştir. Siz ancak büyük bir sapıklık içindesiniz" dedik derler."

(Mülk, 8-9)

"Kâfirler bölük bölük cehenneme sürüldüler. Oraya geldikleri zaman, cehennemin kapıları açıldı ve bekçileri onlara şöyle dedi: "Kendi aranızdan Rabbinizin ayetlerini size okuyan ve sizi bu gününüzle karşılayacağınız hakkında uyaran elçiler gelmedi mi?" "Evet, geldi" dediler. Ama kâfirlere azab sözü hak oldu. "O halde içinde ebedi kalmak üzere cehennemin kapılarından girin. Büyüklük taslayanların yeri ne kötüymüş"denildi"

(Zumer, 71-72)

"Allah'a yalan iftira eden veya kendisine hak gelince onu yalanlayandan daha zalim kim olabilir? Kâfirler için cehennemde kalacak yer mi yok?"

(Ankebut,68)

"Ama kim beni anmaktan y üz çevirirse, onun için de dar bir geçim vardır. Kıyamet günü onu kör olarak hasrederiz. 'Rabbim! niçin beni kör hasrettin? Halbuki ben görüyordum' der. Allah buyurur ki: 'işte böyle. Sana da bizim ayetlerimiz geldi onları unuttun. Bugün de sen öyle unutulursun.'îşte israf eden ve Rabbinin ayetlerine inanmayanları böyle cezalandırırız. Elbette ahiretin azabı daha çetin ve daha süreklidir."

(Ta-Hâ, 124-127)

"Kitab ehlinden ve müşriklerden kâfir olanlar, cehennemin ateşindedirler, onda ebedî kalacaklardır. Onlar, halkın en şerlileridir"

(Beyyine, 6)

Kur'an-ı Kerîm'de, buna benzer daha birçok naslar vardır.

Bu ve buna benzer nasların kapsamına küfrünü açıkça gösteren kâfirler girdiği gibi, beraberlerinde imandan eser bulunmayan ve içten içe kâfir olan münafıklar da girmektedir. Hatta Yüce Allah'ın Kur'an-ı Kerîm'de bildirdiği gibi:

"münafıklar ateşin en alt basamaklarında olacaklardır. "

(Nisa, 145)

Diğer taraftan bazı yerlerde küfür, nifak ile birlikte geçmektedir. Bakara sûresinin baş taraflarında mü'minlerin niteliklerini açıklayan dört ayet-i kerîme, kâfirlerin nitelikleri konusundaki iki ayet-i kerîme, münafıkların niteliklerine ilişkin de ondan fazla ayet-i kerîme geçmektedir.

Yüce Allah bir başka yerde de şöyle buyurmaktadır:

"Şüphesiz Allah, bütün ikiyüzlüleri (münafıkları) ve kâfirleri cehenneme toplayacaktır."

(Nisa, 140)

"Ogün de münafık erkeklerle münafık kadınlar mü'minlere: Bize bakın da sizin nurunuzdan aydınlanalım, diyecekler. Onlara denecek ki: Geriye dönün de nur arayın... İşte bu gün sizden de kâfir olanlardan da hiçbir fidye alınmaz, sığınacağınız yer ateştir. Layıkınız odur. O ne kötü bir dönüş yeridir."

(Hadid, 13-15)

İki ayrı sûrede de aynı ifadelerle şöyle buyurmaktadır:

"Ey Peygamber! Kâfirlerle ve münafıklarla cihad et ve onlara karşı sert ol."

(Tevbe, 73, et-Tahrim, 9)

"Görmedin mi o münafıklık edenleri? Kitab enlinden inkâr eden kardeşlerine derler ki...."

(Haşr, 11)

"Müşrikler" kelimesi de bazan sadece kitap ehliyle birlikte, bazan da beş ayrı din mensubuyla birlikte zikredilir. Yüce Allah'ın şu buyruğunda olduğu gibi:

"İman edenler, yahudiler, sabitler, Hıristiyanlar, ateşperestler ve müşrikler... Allah kıyamet günü bunlar arasında hüküm verecektir. Şüphesiz Allah her şeye tanıktır."

(Hac, 17)

Müşriklerin kitap ehli ile birlikte zikredilmelerine örnek olarak da şu ayet-i kerîmeyi gösterelim:

"Kitab ehlinden ve müşriklerden kâfir olanlar kendilerine apaçık delil gelinceye kadar (bulunduğu halden) ayrılmayacaklardı."

(Beyyine, 1)

"Kitap ehlinden ve müşriklerden kâfir olanlar cehennem ateşindedirler. Orada ebedî kalacaklardır. Onlar halkın en şerlileridir."

(Beyyine, 6)

"Kendilerine kitap verilenler ve ümmilere de ki: 'Siz de İslâm oldunuz mu?' Eğer islâm olurlarsa doğru yolu bulurlar. Yok eğer dönerlerse, sana düşen yalnız duyurmaktır."

(Al-i İmran, 20)

Artık Muhammed (s.a.v)'in peygamber olarak gönderilmesinden sonra insanlar, ya kitap ehlidirler veya ümmîdirler. Kendilerine kitap verilmemiş her ümmet ümmilerdendir. Araplar, Hazarlılar, İskitliler, Hind, Sudan ve kitapları bulunmayan bütün ümmet mensuplarının tümü ümmîdir. Rasûlullah (s.a.v) da ümmî araplara peygamber olarak gönderildiği gibi, bunlara da peygamber olarak gönderilmiştir.

Kitaplarının neshedilip değişikliğe uğratılmasından sonra Peygamber (s.a.v)'in döneminde bulunan kitap ehline bir hitap olan:

"Kendilerine kitap verilenlere... de ki" buyruğu, yahudi ve hıristiyan dinine bağlı olan kimselerin kendilerine kitap verilenlerden olduğuna delildir. Bu kelime nesih ve değişikliğe uğratılmasından önce kitaplarına bağlı olanlara özgü bir kelime değildir. Aynı zamanda bunların soyundan gelenler ile başkalarının soyundan gelenler arasında da bir fark yoktur. Kitaplarının neshedilip değişikliğe uğratılmasından sonra, onların soyundan gelenler, kendilerine kitap verilenlerden oldukları gibi, hepsi kâfir olmaları halinde başkalarının durumu da aynı şekildedir. Yüce Allah:

"Kendilerine kitap ver ilenler..." buyruğu ile, kendilerine kitap verilmiş kimselerden olmakla nitelendirmiştir. Yüce Allah bu hitap ile bundan önce ölmüş olanlara değil, ancak Allah'ın Rasulünün daveti kendisine ulaşmış olan kimselere seslenir.

Buna göre Yüce Allah'ın:

"Kitap ehlinin yiyeceği..."

(Mâide, 5) buyruğu bütün bunları kapsamına aldığına işaret etmektedir.

Nitekim selef ve haleften çoğunluğun görüşü budur. Malik ve Ebû Hanife de bu görüştedir. İmam Ahmed'den gelen bütün cevaplarda da açıkça ifade edilen budur. Sadece Benî Tağlib hıristiyanları hakkındaki sözleri farklıdır. Ondan yapılan iki rivayetin sonuncusuna göre, ashabın çoğunluğunun da kabul ettiği gibi, hanımlarının ve kestiklerinin mubah olduğu yönündedir.

İmam Ahmed'den gelen diğer rivayete göre ise, mubah değildir. O bu yargısında Ali b. Ebi Talib (r.a) 'e uymuştur. Ancak bu onların soy itibariyle onlardan gelmediklerinden dolayı değil, onların kitap ehlinin dinine, ancak şarap içmek ve buna benzer arzuladıkları diğer hususlarda kitap ehlinin dinine girmiş olmalarından dolayıdır. Ancak, bazı tabiîler, bunun neseb dolayısıyla olduğunu zannetmişlerdir. Nitekim Atâ'dan bu şekilde nakledilmektedir. Şafiî ve İmam Ahmed'in arkadaşlarından onun görüşüne uyanlar da böyle derler.

Bu noktadan hareketle fer'î birtakım hükümler de ortaya konulmuştur. Meselâ bir kimsenin ebeveyninden biri kitap ehli olur, öteki kitap ehli olmazsa ne olur?

Hatta İmam Ahmed'in mezhebine mensup kişilerin yazdıkları kitapların bir kısmında sadece bu görüş bulunmaktadır. Ancak bu, onun mezhebini ortaya koymak açısından hatalı ve onun bu konudaki açık düşüncelerine aykırıdır. O bu meselede kesinlikle hükmü nesebe bağlı olarak ortaya koymamıştır.

Nitekim bu husus yerinde genişçe açıklanmış bulunmaktadır.

Kimi zaman "müşrikler" kelimesi, tek başına da zikredilir.

Yüce Allah'ın şu buyruğunda olduğu gibi:

"Müşrik kadınları, iman edinceye kadar nikahlamayın."

(Bakara, 221)

Acaba bu, kitap ehlini de kapsamına alır mı? Bu konuda seleften de haleften de meşhur iki görüş vardır.

Bu ayetin hepsini kapsadığını söyleyenler arasından, İbn Ömer gibi bir grup, bunun muhkem olduğunu söylemiştir. Cumhur ise bu ayeti kerîmeden daha sonra inmiş bulunan Mâide süresindeki (5 inci) ayeti kerîmede Yüce Allah'ın zikrettiği şekilde kitap ehli kadınlarının nikahlanmasını mubah görürler.

Bu ayet-i kerîmenin genel olduğunu söyleyenlerin bir kısmı da, bundan kitap ehli kadınlarını nikahlamanın haram kılındığının neshedildiğini söyler. Bazıları ise, bu ifade özeldir ve genel lafızla varid olmamıştır dernektedir.

Yüce Allah Hudeybiye barışından sonra:

"Kâfir zevceleri de nikahınız altında tutmayın"

(Mümtehine, 10) buyruğunu indirmiştir. Bu konuda:

Burada kâfir bir kadın ile evli bulunan kimsenin, o kadını nikahı altında tutmaya devam etmesi yasaklanmaktadır. Zaten o dönemlerde ancak müşrik ve putperest kadınlarla evli bulunuluyordu. Dolayısıyla bunun kapsamına kitap ehli kadınlar girmez.

Hayra Çağırın

2011-05-11T04:36:00.000-07:00

(ÂLİ IMRÂN suresi 104. ayet)

وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

Sizden, hayra çağıran, iyiliği emredip kötülüğü meneden bir topluluk bulunsun. İşte onlar kurtuluşa erenlerdir.

Üç sınıf insan

2011-05-10T23:12:00.000-07:00

Bakara sûresi Kur'an-ı Kerîm'in zirvesidir. Denildiğine göre Medine'de ilk nazil olan sûre budur.

Şanı Yüce Allah, mü'minlerin niteliklerini, başındaki dört ayetle, kâfirlerin niteliklerini iki ayetle ve münafıkların niteliklerini de on küsur ayetle açıkladı.

Böylelikle Peygamber (s.a.v)'in Medine'ye hicret ettiği andan itibaren insanlar üç sınıf oldu.

1 - Ya mü'min,

2 - ya küfrünü açıkça ortaya koyan kâfir

3 - veya münafık.

Yani Mekke'dekinden farklı bir durum ortaya çıktı. Çünkü orada münafık yoktu. Bu bakımdan Ahmed b. Hanbel ve başkaları şöyle demiştir:

Muhacirlerden münafık bir kimse yoktur. Münafıklık Ensar'dan olan birtakım kabileler arasındaydı. Çünkü Mekke kâfirlerindi ve kâfirler orada egemendiler. Dolayısıyla ancak mü'min olan bir kimse iman edip hicret etmiştir. Dolayısıyla ortada münafıklık yapmayı gerektirecek bir durum yoktu.

Medine'de ise güç ve kuvvet sahibi olanlar iman etti. Burada mü'minler Ensâr sayesinde güçlendiler ve kendilerini koruyabildiler. Açıkça imanını ortaya koymayan kimseler, bundan dolayı rahatsız oldular. O bakımdan münafıklar kalbleri iman etmediği halde, inanıyor görünmek gereğini duydular.

Şanı Yüce Allah, Bakara sûresinin başında da, ortasında da, sonunda da bütün peygamberlerin bütün getirdiklerine iman etmeyi söz konusu etti. Bakara'nın baş tarafında az önce gördüğümüz buyrukları indirdi, ortalarında şöyle buyurdu:

"Deyin ki: Biz Allah'a ve bize indirilene İbrahim'e, İsmail'e, İshak'a,Yakub'a ve torunlarına indirilenlere, Musa'ya, İsa'ya verilenlere ve bütün peygamberlere Rableri tarafından verilenlere iman ettik. Birini diğerinden ayırd etmeyiz. Biz ona teslim olanlarız. Artık eğer onlar da sizin iman ettiğiniz gibi iman ederlerse muhakkak hidayete ererler. Eğer yüz çevirirlerse, o takdirde onlar ayrılık içerisindedirler." (Bakara, 136-137)

Bu sûrenin son taraflarında ise şöyle buyurmaktadır:

"Peygamber kendisine Rabbinden indirilene iman etti mü'minler de. Onların her biri Allah'a, onun meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine iman etti. Peygamberlerinden hiçbirini diğerinden ayırmayız. Dinledik, itaat ettik. Rabbimiz mağfiretini isteriz, dönüş ancak sanadır, dediler..." (Bakara, 285)

Diğer ayetlerde de aynı husus sürdürülmektedir.

Buhârî ile Müslim'de Peygamber (s.a.v)'in şöyle buyurduğu rivayet edilmektedir:

"Kim Bakara sûresinin son iki ayetini bir gecede okuyacak olursa, bunlar ona yeter."

Ortadaki ayet-i kerîmeye gelince, yine Sahih'te Hz. Peygamber'in sabah namazının iki rekatında Bakara sûresinin ortalarında yer alan ve işaret ettiğimiz ayet-i kerîme ile:

"De ki: Ey kitab ehli! Bizimle sizin aranızda müsavi olan bir kelimeye geliniz ki..." (Al-i İmran, 64) buyruğunu okuduğu gibi, kimi zaman da:

"De ki: Ey kâfirler..." (Kâfinin, 1-6) diye başlayan ayeti veya:

"De ki: O Allah'tır, birdir" (İhlâs, 1-4) diye başlayan kısımlarını okumuştur.

Böylelikle Hz. Peygamber ya iman ve İslâm'dan söz eden buyrukları veya tevhidin söz konusu edildiği sûreleri okuyordu.

Bu gibi kimselerin görüşlerine karşı şöyle denir:

İman üzerine atfedilen salih ameller, imanın kapsamı içerisine girer. Ona, özel olanın genel olana atfedilmesiyse, ya genelden sonra özel olan bir şeyi zikrettiğinden dolayı, ya da atfedilmesi halinde bunun genelin kapsamına girmediğine delil olduğundan dolayıdır. Şöyle denilmiştir:

Aksine ameller asıl itibariyle imandan değildir. Çünkü imanın aslı kalpte bulunan şeydir. Fakat bu ameller iman için gerekli olan şeylerdir. Bunları işlemeyen bir kimsenin imanı söz konusu olmaz. Çünkü lâzım olanın bulunmaması, mevcudun da lâzımın gereğinin de olmamasını gerektirir. Fakat şâriin örfüyle ameller, mutlak olarak zikredilmesi halinde, iman kapsamı içerisine girer. Peygamber (s.a.v)'in az önce geçen hadis-i şerifinde olduğu gibi. Eğer ameller imana atfedilecek olursa söz konusu edilirler ki herhangi bir kimse imanın gereği olan salih ameller olmaksızın soyut bir imanın vaadedilen mükâfatı gerektirdiğini zannetmesin. Dolayısıyla bu amellerin söz konusu edilmesi bir tahsistir ve ayrıca nas ile açıkça belirtmedir. Böylelikle ahirette bunun için vadedilen sevabın -o da azabsız olarak cennete girmektir- ancak iman edip salih amel işleyen kimseler için olacağının bilinmesidir. Yoksa iman iddiasında bulunup da hiçbir ameli olmayan için olmaz. Şanı Yüce Allah bir başka yerde ise "iman ettim" sözünde doğru ve samimi olanın mutlaka farz olan şeyleri de yerine getirmek zorunda olduğunu açıklamıştır. Bu gibi kimselere imanı hasretmesi de onların dışında kalanlar hakkında söz konusu olmadığının delilidir.

Cehmiye'nin burada Ebu'l-Hasen'in "el-Micez" adlı eserinde zikrettiği bir sorusu vardır: Kur'an-ı Kerîm böyle olmayan kimselerden imanı nefyetmektedir. Yüce Allah'ın:

"Mü'minler ancak Allah'ın adı anıldığı zaman kalpleri titreyenlerdir..." (Enfâl, 2) ayetinde olduğu gibi. Yüce Allah burada:

Bu ameller imandandır dememektedir. Cehmiye der ki: Bizler de şöyle diyoruz:

Kim bu amelleri işlemezse, mü'min olmaz. Çünkü bunların olmaması onun kalbinde ilmin bulunmadığının bir delilidir.

Buna birkaç şekilde cevap verilir:

1 - Önce sizler bu tür amellerin kalbî iman için gerekli olduğunu kabul etmektesiniz. Bunlar olmadığı takdirde kalbte iman kalmaz. Zaten anlatılmak istenen de budur. Bundan sonra ise bu amelerin lâzım olması veya imandan bir cüz olması lafzî bir tartışmadan ibarettir.

2 - Birtakım naslar bunların bir cüz olduğunu açıkça ifade ederler. Hz. Peygamber'in:

"İman altmış yahut yetmiş küsur şubedir" buyruğu gibi.

3 - Sizler, kendisinde bu nitelikler bulunmayan bir kimsenin türlü imandan uzak bir kâfir olduğunu söylediğimiz takdirde sizin bu sözünüz Haricîlerin iddialarına benzer. Peki nasıl olur da bu konuda onlarla uyuşabiliyorsunuz. Namaz kılmak, zekât vermek, Ramazan orucunu tutmak, haccetmek, cihad etmek, Allah'ın ve Rasûlünün hükmünü kabul etmek ve daha bunun gibi, terkedeni tekfir etmediğimiz diğer hususlar, bunlar arasında yer alır. Eğer bu gibi kimseleri tekfir ediyorsanız ,o takdirde sizler Haricîlerle aynı görüştesiniz demektedir.

4 - Birisinin kalkıp: Bazı amellerin olmaması insanın kalbinde Rabbin hak olduğunun tasdik etmek olan imandan hiçbir şeyin bulunmamasını gerektirir şeklindeki iddiasının tutarsızlığı kesin olarak bilinen bir husustur.

5 - Böyle bir şey bu konuda sabit kabul edilirse diğer farzlar hakkında da sabit kabul edilir. O takdirde manevi olan anlaşmazlık da ortadan kalkar.

İbni Teymiyye

İSLÂM ve DEMOKRASİ

Mücadele

Ermeni Soykırımı

Ermeni Kırımı

Eski Ermeni Krallığı

Eski Ermeni Krallığı

Ortaçağ

Türk ve İran egemenliği

Ermeni Reform Hareketi ve milliyetçiliğin doğuşu

Osmanlı Ermenileri

Genel Kronoloji

Dil

Dinî Kimlik

Başlangıçlar

Yeni Anayasa Nasıl Olmalı?

kaddafi ne zulüm etmiş arkadaş insanlık dışı

YAKIN TARIH

İlahiler

İslamda Örtünmek

(NÛR suresi 31. ayet)

Mümin kadınlara da söyle:

Gözlerini (harama bakmaktan) korusunlar;namus ve iffetlerini esirgesinler.

Görünen kısımları müstesna olmak üzere, zinetlerini teşhir etmesinler.

Baş örtülerini, yakalarının üzerine (kadar) örtsünler.

Gizlemekte oldukları zinetleri anlaşılsın diye ayaklarını yere vurmasınlar (Dikkatleri üzerine çekecek tarzda yürümesinler).

Ey müminler! Hep birden Allah’a tevbe ediniz ki kurtuluşa eresiniz.

OYLAR Kime? -şiir

Googleden gelen Linkler

Bookmarks

YAŞANAN HAYAT: Kürtlerin Osmanlı`ya ihaneti

Seyyid Kutub.(Şehit Ettiler,Allah Rahmet Etsin.)

Allah’tan başkasına bağlanmak

İSRAİL ZULMÜ

İsrail vahşiliğini belgeleyen tişörtler

Apo'nun papazı

Recm Cezası

Biz Öcalan'ız diyorlar

Biz Öcalan'ız diyorlar..

Düzenin getirdikleri-şiir

İslam Düşmanları

CHP'li Canan Arıtman'dan çirkin benzetme

Bunun gibi sapıkları çook gördük, CHP hep aynıdır.

Bunlar Medeni (!), Çağdaş, Sapıklar. Tıkla>>"http://www.vidomodo.com/play.video.php?id=393"

İslam Düşmanları İş Başında

Katil Amerika

Küfür ve nifak kelimeleri

Hayra Çağırın

Üç sınıf insan

Bunlar Medeni (!), Çağdaş, Sapıklar.
Tıkla>>"http://www.vidomodo.com/play.video.php?id=393"